The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











11/07/2012

New Contestant Zombiebattle 2012: Juan of the Dead

New Contestant Zombiebattle 2012: Juan of the Dead

Alejandro Brugués
Alexis Díaz de Villegas, Jorge Molina, Andrea Duro, Andros Perugorría, Jazz Vilá, Eliecer Ramírez, Antonio Dechent, Blanca Rosa Blanco, Elsa Camp,...
Zie meer details
Juan is een 40-jarige Cubaan wiens dagen je niet echt gevuld kan noemen.




Wat gaan vissen op de oceaan en in bed duiken met enkele getrouwe vrouwen zijn de schaarse hoogtepunten van zijn week. Samen met zijn niet zo snuggere vriend Lázaro houdt hij er van om menig uren op hun vlot door te brengen, filosoferend over ‘the Cuban way of life’. Terwijl Lázaro graag de oversteek zou maken naar de Verenigde Staten, weigert Juan er nog maar over na te denken.

Zelfs niet wanneer hij te horen krijgt dat zijn dochter, de bloedmooie Camila, en zijn ex-vrouw vermoedelijk richting Amerika zullen trekken is hij nog steeds niet van plan te verhuizen. De vrouw is voor hem al lang verleden tijd en de scheiding was voor Juan eerder een zegen dan een vloek. Helaas is hierdoor ook de relatie met zijn dochter verzuurd geraakt, zij wil niets meer met haar vader te maken hebben omdat hij toch telkenmale problemen met zich mee brengt.

Het leven van Juan kan je dus gerust heel rustig tot saai noemen, maar hier zal verandering in komen wanneer een reeks van vreemde gebeurtenissen Havana lijkt te overspoelen. Juan is er van overtuigd dat dit één of ander stadium is van de revolutie in het land. Officiële media verwijzen dan weer naar geïsoleerde incidenten, uitgelokt door Cubaanse andersgezinden die onder invloed van de Amerikaanse regering staan. Beetje bij beetje beginnen Juan en zijn vrienden zich echter te realiseren dat dit toch niet zomaar een fase van een of andere opstand is. Meer nog, men beseft dat de aanvallen geen menselijke oorzaak hebben aangezien de aanvallers hun slachtoffers bijten waar ze maar kunnen. Door die eenvoudige hap veranderen ze op hun beurt in gewelddadige aanvallers op zoek naar nieuwe slachtoffers. De enige manier om ze te verslaan en tegen te houden is het vernietigen van hun hersenpannen.

Juan ziet in deze situatie een gouden kans om veel geld te gaan verdienen. Onder het motto ‘Juan van de doden, wij doden uw geliefden’, vormt hij samen met Lázaro en zijn zoon Vladi een huurcommando. Wanneer Juan dochterlief Camila ter nauwer dood kan redden van een aanval, versterkt ook zij de rangen. Maar zullen ze kunnen blijven ontsnappen? Havana wordt overspoeld door deze gewelddadige wezens die er enkel en alleen op uit zijn om nog meer mensen te besmetten.

Juan of the Dead is de eerste Cubaanse zombiefilm en Alejandro Brugués heeft ervoor gekozen om een zombiekomedie op ons los te laten. Niet meteen iets nieuws, maar toch slaagt hij erin om ons gedurende gans de film door te blijven prikkelen. Enigszins is dit mede de verdienste van de gekozen locatie van de film, Cuba blijft immers een geïsoleerd land. Je merkt als snel dat de humoristische kant gevuld is met veel donkere en satirische momenten. Al wordt er niet al te vaak de draak gestoken met de Cubaanse bevolking, toch voel je enkele onderhuidse strubbelingen opborrelen die toch heel subtiel uitgewerkt zijn.

Dat de humor goed zat, was meteen al duidelijk. Het was dan ook uitkijken naar hoe je nu precies een zombie doden kan op de Cuban way. Spade, harpoen en katapult zijn onder andere een greep uit hun arsenaal. Als je er even stil bij staat, dan zal je opmerken dat er geen vuurwapens gebruikt worden wat opnieuw een stille hint naar het echte Cuba is waar dergelijke wapens verboden zijn. De kills gebeuren voornamelijk offscreen. De reden hiervoor is terug te vinden in het karige budget dat men ter beschikking had. Toch zit er zeker één scène in die je omver blaast. De setting is er eentje van een grote volksbijeenkomst met op de achtergrond een grote torenhoge banner van Che Guevara. Dit stuk is absoluut geslaagd en ik blijf me er de vraag bij stellen hoe dit is kunnen ontsnappen aan de Cubaanse censuur. Je merkt ook wel dat er wat cgi aanwezig is, maar dit wordt dan weer gecompenseerd door mooie shots van de locaties en landschappen waar Juan of the Dead plaats vindt.

Zoals je kunt lezen zijn er al veel pluspunten in deze film aanwezig en dan heb ik het nog niet over Alexis Diaz De Villages gehad, die de rol van Juan voor zijn rekening neemt. Hij is de reden dat je de ganse tijd met een smile op je gezicht zit. Zijn handelingen zijn zo realistisch, dat ze op een zeker moment als normaal gaan aanvoelen. Toch kan deze lofzang niet blijven duren. De film mist spankracht en dit weegt helaas zwaar door. Je voelt jammer genoeg op geen enkel moment een beklijvend spannend moment. De hele stad mag dan wel verwoest zijn, in puin liggen en daarenboven overspoeld worden door ondoden, toch is er nergens het gevoel van een constante dreiging die er wel zou moeten zijn.

Al bij al is Juan of the Dead een leuke onderhoudende film die iedere liefhebber van het genre in zijn collectie moet hebben. Verwacht echter niet je nagels af te bijten van de spanning. Maar moeten we dat wel verwachten van een zombiekomedie?
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...