The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











14/07/2011

A Serbian Film (2009)

A Serbian Film (2009)

aka Srpski Film

aka Srpski Film
Srdjan Spasojevic
Srdjan Todorovic, Sergej Trifunovic, Jelena Gavrilovic, Katarina Zutic, Slobodan Bestic, Ana Sakic, Lena Bogdanovic, Luka Mijatovic, Andjela Nenadovic, Nenad Herakovic, Carni...
Zie meer details
Deze titel zegt menig man niks, maar als ik de Engelse benaming noem zal er bij velen een Eurotje vallen. “Srpski Film” is het controversiële ”A Serbian Film”, de prent die overal waar deze draait nogal wat stof doet opwaaien. Op het Bifff had ik hem gemist. Hij werd ook op Frightfest geprogrammeerd, maar de Britse Board had er maar liefst 46 keer de schaar in gezet. De organisatie zat met de handen in het haar, want door deze knipbeurt waren er meer dan 4 minuten uit de film verdwenen. Besluit bij Frightfest: de film werd van het programma gehaald. Uiteindelijk heeft dit de film nog meer reclame opgeleverd. Voor wie interesse mocht hebben in de film na het lezen van deze kleine bespreking: laat de film beter niet overkomen uit Engeland, je zou wel eens een stuk kunnen missen.




Is “A Serbian Film” zijn controverse waard, of is het een marketingstunt? Dat is de vraag die in mijn hoofd bleef spoken. Toen ik de film te pakken kreeg was ik gebeten om onmiddellijk te kijken, met argusogen weliswaar. Zie hier mijn finaal besluit na een 2e kijkbeurt.

In thuisland Servië is Milos een gewaardeerde pornoster. Hij heeft in zijn vak zowat alles gedaan wat mogelijk was. Tijd dus om de wilde haren en jaren achter zich te laten en zich in te zetten voor een familiaal leven. Hij trekt zich terug in een mooie villa samen met zijn bloedmooie vrouw en zoontje. Maar het geld gaat vlugger de deur uit dan het binnen komt en al gauw is de bankrekening zo goed als leeg. Milos is genoodzaakt om bij te klussen en duikt terug de pornowereld in.

Zo komt hij terug in contact met een vroeger collega Lejla, wie door kunstzinnig filmproducent Vukmir onder de vleugels is genomen. Met Milos zou hij een grote naam op zijn affiche kunnen plaatsen en  heeft daar heel veel geld voor over. Zo veel zelfs dat Milos rustig zou kunnen genieten van een luilekker leventje. Maar waar zit dat addertje dan? De enige voorwaarde die Vukmir stelt: het script kon vooraf niet ingekeken worden. Het geld haalt Milos over de brug en hij is in topvorm wanneer de eerste draaidag aanvangt. Maar wanneer hij opgehaald wordt voor de shoot krijgt hij al vlug in het ootje dat dit niet zomaar een adult movie zal worden. En dat is nog op zijn zachtst uitgedrukt.

“A Serbian Fim” is voor mij de moeilijkste film die ik tot nu toe bekeken heb, en daarmee doel ik dan op het psychologische aspect. Vergeet “Cannibal Holocaust”, “Martyrs” en konsoorten. Alles verbleekt bij dit resultaat uit het ziekelijke brein van regisseur Spasojevic. Je mag het draaien en keren hoe je het wil: de film draait zuiver om porno. Niet zozeer het eerste uur, maar des te meer daarna. Net op dat schakelmoment word je ook geconfronteerd met één van de walgelijkste momenten in de filmgeschiedenis. Laten we hopen dat deze ‘newborn porn’ nooit, maar dan ook nooit, op enige wijze navolging krijgt. Deze scène zorgt er voor dat de rest van de film overschaduwd wordt tot helemaal op het einde. De verkrachtingen en tandloze blowjobs verliezen hier door een beetje van hun effect en zijn bijgevolg niet meer zo choquerend. Door de opeenvolgingen van gebeurtenissen wordt het einde ook een beetje voorspelbaar. En laat dat nu het feit zijn dat terug een knoop in je maag doet ontstaan. Wanneer de aftiteling over je scherm begint te rollen blijf je alleen maar kokhalzend achter.

Meestal is regisseur, eveneens ook de schrijver, Srdjan Spasojevic, aanwezig bij de release om zijn film wat toe te lichten. Hij wijst er ons iedere keer op dat hij deze film niet gemaakt heeft om mensen te choqueren. Wel nu Mr. Spasojevic, daar zeg ik een welgemeende ‘fuck you’ tegen. Ik kan best aannemen dat de oorlog in het thuisland van Spasojevic zijn sporen nalaat. Wie de laatste jaren Servië of Kroatië als vakantiebestemming heeft gekozen, kon zelf getuigen van de naweeën die er heersen. De inwoners zijn er verbitterd en ook het gebrek aan vertrouwen is zeker een werkelijkheid. Maar is dit de manier om mensen hierop te wijzen? Neen, niet naar mijn mening. Langs deze goedkope manier kan het nooit de juiste weg zijn en zal het merendeel van de kijkers Spasojevic zijn bedoelingen nooit doorzien.

Waarom wordt de film dan op zo veel festivals geprogrammeerd? Niet alleen voor zijn shock value, maar ook door zijn vakmanschap. Want wanneer je de vreselijke scène met het kind en dergelijke opzij zet, en je op het camerawerk gaat concentreren, ontdek je de schoonheid van de film. De editing is schitterend -vooral te merken bij de flashbacks van Milos- en de acteerprestaties zijn (helaas) reëel neer gezet waardoor je die wrange nasmaak niet kwijt raakt…

“A Serbian Film” is er eentje om op eigen risico te zien! Voor mij is deze film een stap te ver. Had er iets meer verhaallijn in de film gezeten in plaats van zo veel on-screen geweld, dan was mijn eindoordeel misschien anders geweest. Maar helaas is dit niet zo. Spasojevic sloeg de bal in de verkeerde richting en laat me zo achter met een samengetrokken en verwrongen maag.

 
Plaats uw reactie

Letitia op 07/10/2011
Short, sweet, to the point, FREE-exactly as information sohuld be!
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...