The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











Door E. Frog
12/06/2011

A l'interieur (2007)

A l'interieur (2007)

Alexandre Bustillo, Julien Maury
Béatrice Dalle, Alysson Paradis, Nathalie Roussel, François-Régis Marchasson, Jean-Baptiste Tabourin, Dominique Frot, Claude Lulé, Hyam Zaytoun, Tahar...
Zie meer details
De laatste tijd ben ik met zo veel bocht rond de oren geslagen dat ik me nauwelijks kon herinneren wat er nu weer zo speciaal was aan de Franse horror renaissance. Frontières, Sheitan, Humains, enz, hadden allemaal wel hun verdienste(een leuke kill, een plezant personage, of een lekkere blote tiet), maar waren het echt goeie films? Bijlange niet. Ze liepen ook niet bepaald over van originaliteit maar daar had ik niet zo’n probleem mee, meesterlijke verhalen zijn nu eenmaal dun gezaaid in het genre. Wat ik mis in deze films is een koud hart en zwarte ziel. In dit soort extremere horror moet je immers een naamloos duister beest hebben dat tijdens de film zijn klauwen rond je tikker zet en achteraf pas loslaat. Liefst dagen nadien.  




In dat opzicht is Inside/A l’intérieur niet alleen geslaagd voor de test, maar is bovendien de perfecte dialyse om alle herinneringen aan middelmatige shit uit je systeem te spoelen. Het is niet zo schokkend als het pikzwarte Martyrs, al zullen sommige momenten dagen blijven rondspoken. Nog veel langer voor zwangere madammen of moeders met pasgeboren ukkies.  

Maar let op, Inside draait in de eerste plaats om spanning. De gore -en shockmomenten, en er zijn er genoeg om rond te gaan, zijn enkel een welkome bonus. Hoewel het verhaal niet maagdelijk wit is, is het beslist enkele jaren geleden dat het nog eens toegepast werd. Geen kannibalen, inteelt hillbillies, of moordende pestjochies te bespeuren, enkel een anonieme vrouw(Beatrice Dalle) die kost wat kost uit is op de ongeboren baby van een meisje.

À l'intérieur

Het is een bescheiden productie, het budget toont duidelijk zijn sporen in de korrelige look van (goedkope)HD cams en het gebruik van dikwijls dezelfde set. Gelukkig is de regie zo slim om dit in hun voordeel te laten spelen. Door de film in slechts een paar kamertjes van geen al te groot huis te situeren krijg je al snel een claustrofobische ervaring. Koppel hieraan het beeld als je met goedkope camera’s in een slecht verlichte ruimte filmt en je hebt een spookhuis vol troebele schaduwen waarin zich van alles kan verbergen. Op een bepaald moment gebruiken de regisseurs de duisternis om Dalle er letterlijk in te laten opgaan. Een onwerkelijke, zeer knap geschoten scène. Maar er zijn er meer die fantastisch in beeld zijn gebracht. De shot van de slachtoffers na de autocrash is bijvoorbeeld mooi in al zijn gruwelijkheid.

Af en toe krijg je de baby in Alice’s buik te zien als ze iets traumatisch meemaakt. Langs de ene kant is het een cheesy CGI effect dat hiervoor gebruikt wordt, maar langs de andere is het ook bijzonder effectief. Als je niets voelt wanneer dat klein smoeleke weer eens vertrekt van de pijn, dan ben je one tough S.O.B. De laatste 20 minuten zijn de ideeën, net als Sarah haar beschermengels, zo goed als opgebruikt. De regisseurs beseffen dit al te goed en verruilen het spannende hide & seek voor een zo gruwelijk mogelijke finale. Wat volgt is een catfight waarin gestoken, verbrand, geschoten, en aan haarke pluk gedaan wordt dat het geen naam heeft. En, goed nieuws voor de old school gorehounds, op gortige make-up effecten is er niet bezuinigd!

À l'intérieur

Het acteerwerk is ijzersterk, alleen vind ik hoofdpersonage Sarah niet geweldig sympathiek. Dat is natuurlijk haar rol, maar het is geleden sinds Kelly Reilly uit Eden Lake dat ik nog meeleefde met het hoofdpersonage in een horrorfilm. Ik til er hier niet zo zwaar aan omdat Beatrice Dalle(oa uit Betty Blue) dit als duivelse bitch meer dan goedmaakt met haar vastberadenheid en venijn. Ik zat op de duur eigenlijk meer voor haar te juichen.

Zoals u al wel door heeft is Inside een van de betere uit de Franse horrormachine en maakt samen met Haute Tension en Martyrs een mooie top 3. Al vind ik dat deze gerust de eerste plaats mag delen met Aja’s slasher. Net zoals Tension is Inside enkel verkrijgbaar via UK import(regio 2 DVD, Frans met Engelse subtitels) Haal hem gerust in huis want wat u ook zoekt in een horrorfilm, spanning, sfeer, of gore, Inside voorziet ruimschoots in alle 3.

 
 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...