War of the Arrows (2011)
WOTA is een film die zich spiegelt aan klassieke avonturenfilms als EL Cid en Adventures of Robin Hood en de vergelijking makkelijk kan doorstaan. Net...
Piano Forest (2007)
Als we een anime bespreken in Home Cinema Junkie gaat het meestal om een sci-fi/actie-extravaganza met buitenproportionele verhaallijnen en buitensporige...
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
Ethan en zijn team worden verdacht van terrorisme op Russisch grondgebied en worden vogelvrij verklaard.  Opgejaagd door de halve wereld en terwijl nog...
Sand Sharks (2011)
Al sinds Blood Beach en Pirhana2: The Spawning, weten we dat je niet alleen moet oppassen in het water, maar evengoed door iets gegrepen kan worden terwijl...
Don't Be Afraid of the Dark (2010)
Niet bang van het donker zegt u? You will be, you...will...be.











Door E. Frog
08/12/2011

Attack the Block (2011)

Attack the Block (2011)

Joe Cornish
Nick Frost, Jodie Whittaker, Luke Treadaway, John Boyega, Joey Ansah, Chris Wilson, Alex Esmail, Flaminia Cinque, Terry Notary, Paige Meade, Adam Leese, Jumayn Hunter, Franz...
Zie meer details
In een probleemwijk in Londen vallen de aliens als paaseieren uit de lucht. De politie bemoeit er zich niet mee want zolang het niet uit de hand loopt gaan ze uit van “opgeruimd staat netjes”! Zodoende is het aan straatboefje Mozes en zijn crew om het buitenaards gespuis van hun turf te verwijderen. Aliens vs. straattuig: Round one!




Good things come in pairs, een gezegde dat dit eindejaar extra veel recht wordt aangedaan met Super 8 en het eveneens erg genietbare Attack the Block. In beide films gaat het om een groepje kinderen dat het aan de stok krijgt met een of meerdere aliens en in beide films wordt er ingespeeld op het nostalgische gevoel dat we koesteren voor films zoals bvb The Goonies. De 2 films hebben dan ook hun aandeel aan avontuur, charme en niet te vergeten, BMX-fietsen. Maar daar houden de vergelijkingen zo’n beetje op en staan de films verder bijna haaks op elkaar. Waar Abrams zich in bijna alles spiegelde aan de good ol’ times gaat regisseur Joe Cornish voor een modernere aanpak en laat de invasie in een hedendaagse buitenwijk van Londen afspelen. Hij maakt volledig gebruik van de moderne tijd, de taal en de problematiek die daar heerst om een Goonies voor de X-BOX generatie neer te zetten. En in dat opzicht is ATB misschien wel de meest geslaagde film.
Waar verder afgeweken wordt zit ‘m in de personages. Dit zijn niet de typische lieverdjes die dit soort films bevolken, maar rasechte boefjes die niet bang zijn voor een gewapende overval op straat. Niet de voor de meest hand liggende hoofdpersonages dus, maar al snel weten ze het publiek in te pakken met hun gevat straattaaltje en moed.
 


Van uitzicht is ATB een sci-fi getinte actiefilm, maar er zit wel meer achter die simpele façade. Cornish, die ook het screenplay voor TinTin verzorgde, gebruikt een intelligent script vol snedige humor die dient om op een verdoken manier sociale kritiek te uiten op de situatie in deze wijken. Cornish is trouwens zelf opgegroeid in zo’n buurt. En op diezelfde manier krijg je ook heel wat achtergrond over deze jongeren mee. Regelmatig komt er iets vrij pijnlijk naar boven drijven, maar omdat het met humor gebracht is dreigt het nooit te veranderen in een zedenles of sentimenteel intermezzo.
Bovendien weet Cornish verdomd goed wat de limiet van het budget is maar laat dat in zijn voordeel werken. Geen geld om peperdure CGI-effecten te veroorloven? Wat als we de beesten helemaal zwart maken, zonder ogen en met een vervaarlijk uitziend fluo gebit? Dat klinkt als iets dat er heel goedkoop en kitscherig uitziet, maar met behulp van clevere montage en wat CGI zijn dit de leukste en origineelste aliens in een lange tijd. Een van de personages noemt ze “hairy gorilla werewolf motherfuckers“, wat nog niet eens zo‘n slechte beschrijving is. 
 
ATB heeft niet echt nieuwe elementen en is op geen enkele manier levens- of genreveranderend, maar heeft net zoals zijn personages energie, durf en is bijlange niet zo dom als je op het eerste zicht denkt. Joe Cornish ladies and gentlemen, vanaf nu een man om rekening mee te houden! 

 
Geen demodisc, wel een zeer getrouwe transfer die zich zeker niet hoeft te schamen. ATB heeft mooi afgelijnd beeld met natuurgetrouwe kleuren, al valt er weinig van te merken omdat de film zich ’s nachts afspeelt en alles wordt belicht door kunstmatige lichtbronnen. Wanneer licht ontbreekt komen mooie zwartwaardes boven waardoor de hairy gorilla mofo’s lijken op scherp afgelijnde silhouetten met lichtgevende tanden. Als ze hun bek eenmaal goed opentrekken baad gans de kamer in fel blauw licht. Qua minpuntjes is de huid op de gezichten soms wat ongedefinieerd en valt er lichte banding te zien, maar het komt te weinig voor om een echte dealbreker te zijn. Qua presentatie is dit geen Super 8, maar dat ongepolijste past eigenlijk wel bij deze ruwe versie van de Goonies.


  
De muziek waar de film mee begint neemt ons terug naar de betere Carpenter periode, maar al snel zorgt Basement Jaxx voor iets meer uptempo en modern. Over deze feestmuziek zullen de meningen verdeelt zijn maar je kan niet ontkennen dat het steekspel tussen muziek en effecten, dat zich bovendien over gans het geluidsveld uitspreid, geweldig klinkt. Er klinken voldoende effecten in de surrounds, maar het zijn de Jaxx’ beats waar ze zich echt mee mogen uitleven. Niets de beste DTS HD van dit jaar, wel een van de meest originele.
 
Een volledig naakte release.


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...