Pin (1988)
De jeugd van Leon wordt gekenmerkt door jaren van kilte. 
Frankenstein (1931)
Op een kerkhof wordt een begrafenisceremonie gehouden terwijl twee mysterieuze individuen het gebeuren nauwlettend bekijken.
Dracula (1931)
Na een lange reis bereikt makelaar Renfield eindelijk Transsylvanië, maar het laatste stukje richting het kasteel van Graaf Dracula verloopt uiterst...
Carnival of Souls (1962)
Organiste Mary Henry zit met twee vriendinnen in de wagen van haar trip te genieten tot het gezelschap uitgedaagd wordt aan een dragrace deel te nemen. 
Salon Kitty (1976)
In opdracht van de SS moet hoerenmadam Kitty haar befaamde bordeel Salon Kitty elders gaan uitbaten.











07/04/2012

Die, Monster, Die! (1965)

Die, Monster, Die! (1965)

Daniel Haller
Boris Karloff, Nick Adams, Freda Jackson, Suzan Farmer, Terence de Marney, Patrick Magee, Paul Farrell, Leslie Dwyer, Harold Goodwin, Sydney Bromley, Billy Milton, Sheila...
Zie meer details
De Amerikaan Stephen Reinhart wordt uitgenodigd op het landgoed van zijn vriendin Susan Witley met wie hij samen op de universiteit zat en waar hij er een relatie mee begon. De brief werd hem toegezonden door de moeder van Susan, die hij nog nooit heeft ontmoet, waarna hij gepakt en gezakt met de trein aankomt in het dorpje Arkham. 




Wanneer Reinhart verschillende mensen om de weg verzoekt, blijkt dat de naam Witley geschuwd wordt door allen waarna Stephen verplicht wordt te voet zijn tocht verder te zetten. Eenmaal aangekomen ontmoet hij Nahum Witley, de norse vader van Susan, die hem aanmaant onmiddellijk terug naar huis te keren. Ietwat uit zijn lood geslagen heeft hij kort daarna een gesprek met diens vrouw die, gekluisterd aan haar ziektebed en verborgen achter diverse sluiers, de Amerikaan verzoekt om samen met haar dochter zo snel mogelijk te vluchten. Geheimzinnig gedrag en enkele ijselijke kreten later, probeert Stephen te weten te komen wat er gaande is om zo de veiligheid van Susan te garanderen...
 
Hoe je het ook draait of keert, een titel als "Die, Monster, Die!" brengt bij mij enkel nieuwsgierigheid teweeg en zeker als ik weet dat horror-icoon Boris Karloff erin acteert. Soms werpt die nieuwsgierigheid zijn vruchten af en ben ik een geweldig goeie film rijker, maar dat is hier niet het geval en dit valt te wijten aan het ongelofelijk slechte, maar meestal ook hilarisch scenario neergepend door Jerry Sohl (die eerder nog meewerkte aan afleveringen van The Twilight Zone en The Outer Limits). Het slachtoffer hiervan is zonder enige twijfel Nick Adams, die de rol van Stephen Reinhart vertolkt. Een bloemlezing:
 
De man heeft het echt niet makkelijk om zijn geliefde uiteindelijk in de armen te sluiten. Zo komt zijn koffer sneller uit de taxi bij het vernoemen van de naam Witley dan toen hij erin werd geplaatst, wordt een appel waarin hij al had gebeten uit zijn hand gegraaid door de eigenaar van de kruidenierszaak bij het vragen van de weg, wordt hij uitgelachen door drie oudere mannen en wordt hem zelfs geweigerd een fiets te huren om zijn weg verder te zetten!
 
Wanneer hij uiteindelijk het landgoed bereikt moet hij eerst een berenval omzeilen, wordt hij onmiddellijk de deur gewezen door vader Witley, moet hij kennis maken met een in het duister gehulde moeder Witley die hem zegt te gaan zitten waarna hij nog geen twee seconden later al opgedragen wordt terug recht te staan,  en belast met de opdracht zo snel mogelijk te vluchten samen met dochterlief.
 
Tijdens het diner weet Stephen niet echt goed om te gaan met een verschrikkelijk slecht acterende butler genaamd Merwyn die meer dood dan levend rond zit te strompelen. De man lijdt tevens aan een chronische aandoening genaamd 'appelflauwtes voor beginners' waar hij iets later ook aan bezwijkt. Het bijkomstig feit dat er af en toe geweldig luide gillen door het huis galmen waar niemand echt aandacht aan blijkt te schenken, zorgt dan weer voor een afnemende eetlust.


 
Daarenboven wordt Reinhart's zelfvertrouwen ook keer op keer danig aangetast. Hoe zou je namelijk zelf zijn als vitale twintiger wanneer je keer op keer loopwedstrijdjes zit te houden met je toekomstige schoonvader (die tevens invalide is en zich enkel uit de voeten maakt met een wandelstok of rolstoel) en de ziel telkens uit je lijf rent om steeds maar met een verschil van zo'n luttele vijf seconden te winnen?
 
Maar daar stopt de sadistische scenarist niet want ook onze held moet het onderspit delven in het gevecht der logische handelingen! Na een nacht vol gillen, duistere kelders en geheimzinnigheden wordt hij 's ochtends aangevallen door een soort wezen dat hij redelijk makkelijk weet af te weren. Op dat moment zou ieder mentaal gezond mens de aftocht blazen, eventueel zelfs zonder geliefde als het echt snel moet gaan. Stephen niet, hij gaat liever opnieuw te voet naar het dorp om daar een telefooncel binnen te stappen en het adres op te zoeken van de enige dokter ervan om die een bezoekje te brengen. Daar aangekomen komt hij in feite helemaal niets te weten en daarenboven kampt de geneesheer met een drankprobleem aangezien die al van 's ochtends vroeg aan de whiskey zit. Wanneer hij Stephen ook een drankje aanbiedt, maakt Reinhart er zich met een grimas en volgende zin vanaf: "No thanks, it's a little early!" Qua vinger in de wonde kan dat wel tellen en volgens mij gaf Sohl zichzelf een schouderklopje bij het schrijven ervan.
 
Kan de film met deze wetenschap eigenlijk nog gered worden? Eigenlijk niet echt, maar zowel regisseur Daniel Haller (in zijn regie-debuut) als Boris Karloff (Nahum Witley) maken het een en ander nog 'goed'. Zo zit cinematografisch alles snor, zowel qua aankleding van de sets als camerabewegingen en dergelijke. Jammer genoeg worden die inspanningen soms teniet gedaan in de montage aangezien er cuts worden gemaakt die niet echt goed aanvoelen, net alsof er iets te snel tussen verschillende scènes of camerastandpunten gewisseld wil worden. Karloff op zijn beurt is een genot om naar te kijken en tevens ook de enige die op een werkelijk constant en goed niveau aan het acteren is.
 
Als laatste nog even melden dat de titel van de film de lading volledig niet dekt. Bij het lezen ervan zou je denken aan een of ander gedrocht die aan het moorden slaat en iedereen terroriseert, niet? Maar neen hoor want in Die, Monster, Die! slaat een meteoriet in die de vader van Nahum netjes een plaatsje geeft in zijn kelder. Later wordt duidelijk dat de steen radioactief is en alles in zijn buurt aantast, zowel menselijk als dierlijk als plantaardig. Met andere woorden er zijn meerdere monsters aanwezig (let wel, die zien we niet of toch niet goed) maar geen van hen brengt mensen om het leven... Na het bekijken van de film verbaasde dit feit mij nog allerminst. Sterker nog, ik heb een verdomd groot vermoeden dat ik weet wie die titel op papier heeft gezet...

 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...