The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











16/07/2013

Ebola Syndrome aka Yi boh lai beng duk (1996)

Ebola Syndrome aka Yi boh lai beng duk (1996)

Herman Yau
Anthony Wong Chau-Sang, Ming Wan Yeung, Fui-On Shing, Wong Tsui-ling, Miu-Ying Chan, Meng Lo, Lu Cheung, Edward Corbett, Lorraine Ho, Cheung-Lung Kai, Lori Shannon, Michael...
Zie meer details
Hong Kong 1986: Kai brengt zijn baas om het leven en verminkt diens vrouw waar hij een paar minuten geleden nog sex mee had. 




Omdat hij geen getuigen wil achterlaten, giet Kai benzine over hun dochtertje met de bedoeling haar levend te verbranden. Gelukkig voor het meisje gaat dat plan niet door aangezien hij door een buurman op heterdaad betrapt wordt. De wreedaard slaagt erin te ontkomen, maar wordt vanzelfsprekend door de politie gezocht en vlucht het land uit. Het prachtige Zuid-Afrika wordt zijn nieuwe thuis waar hij al snel een job als keukenhulp vindt in een Chinees restaurant. Met zijn baas klikt het redelijk goed, maar met zijn vrouw helemaal niet. Ze is een regelrechte feeks die het gemunt heeft op haar onbeschofte personeelslid.

Op een zekere dag gaat Kai samen met zijn baas naar een Zulustam om er vers vlees te kopen. Daar stuiten ze op een begrafenisritueel want de groep is jammerlijk getroffen door het ebolavirus. Aan een idyllisch meer ziet onze psychopaat een vrouw liggen die door het bewuste virus niet lang meer te leven heeft. Hij kijkt of de kust veilig is en verkracht haar vervolgens. Uiteraard duurt het niet lang eer Kai ziek begint te worden, maar zijn bazen weigeren er een dokter bij te halen aangezien hun werknemer een wanted criminal is. Als bij wonder verdwijnen niet veel later alle symptomen van de ziekte, maar het gevaar is daarom niet geweken: Kai is nu de drager van het moorddadige virus!

Wanneer de eigenares van het restaurant voor de zoveelste keer op zijn kap zit, blijkt dit de druppel te zijn. Hij randt de vrouw aan en, wanneer haar man binnenkomt, brengt hij het duo uiteindelijk om zeep. Inventief als Kai is, hakt hij de lichamen in stukken, draait ze door de gehaktmolen en maakt er als klap op de vuurpijl nog eens hamburgers van. De volgende dag staan die 'lekkernijen' al op het menu en worden ze verkocht als zoete broodjes. Gevolg: een ware Ebola-epidemie! Rijk geworden door de verkoop van zijn hamburgers vlucht Kai terug naar Hong Kong, want door de moord op zijn bazen is hij nu ook in Zuid-Afrika een gezocht man. Hij belt aan bij een oude geliefde, maar verspreidt al snel onbewust ook hier het virus. De plaatselijke politie start dan ook een ware klopjacht om Kai te vinden vooraleer iedereen besmet wordt.

Ebola Syndrome is een film die de lading van de zogeheten Category III films perfect dekt. Dit is een stroming binnen de Japanse cinema die bulkt van het extreem geweld, daar hun kracht uit haalt en soms ronduit ziekelijk wordt. Het gaat hier dan ook om meer dan enkel horror- of exploitation films, de gekende Yakuza-titels maken er tevens deel van uit. Een treffend voorbeeld is Ichi The Killer (Takashi Miike, 2001) waarin de bloedfonteinen niet meer te tellen vallen en er net geen zwembad mee gevuld kan worden.

Zo ook in deze Ebola Syndrome, al is het toch het hoofdpersonage dat met de meeste aandacht gaat lopen. Kai is het meest seksistische, racistische, gewelddadige, grofgebekte en moraliteitsloze personage uit de filmgeschiedenis. In vergelijking met hem is Freddy Krueger een koorknaapje. Werkelijk ieder van zijn handelingen of zinnen doet je als kijker walgen waardoor je kan afleiden dat acteur Anthony Wong uitstekend zijn job heeft gedaan. De man is in Japan een gevierd acteur met meer dan honderd films op zijn palmares en kan je het best vergelijken met Robert de Niro of Al Pacino. Dit was trouwens niet zijn eerste samenwerking met regisseur Herman Yau. In 1992 sloegen ze de handen in elkaar voor The Untold Story waarin het gegeven van menselijke hamburgers voor het eerst werd gebruikt.

In deze film wordt dit element natuurlijk iets extremer door die te (letterlijk) mengen met een dodelijke ziekte. Trek vooral geen streepjes op een blad papier telkens je iemand ziet sterven, want hevige kramp is bijzonder snel het gevolg. Het aantal sterfgevallen is trouwens niet meer te tellen wanneer Kai terugkeer naar Hong Kong. Je kan deze eigenlijk het best aanzien als de extreme variant op Outbreak (Wolfgang Petersen, 1995): een gruwelijke horrorversie met als ‘hoogtepunt’ een autopsie waar je je zakje chips best even voor opzij legt. Een ander hoogtepunt is de knoert van een fout wanneer we de ogen van diverse lijken zien knipperen. Hilariteit alom! Maar is de film nu goed of niet? Het is moeilijk daar een duidelijk antwoord op te geven. Ebola Syndrome is een van de meest wansmakelijke films die ik ooit gezien heb, maar voor de echte horrorliefhebbers is dat natuurlijk geen slecht aspect. Wie na afloop zegt werkelijk genoten te hebben, zit weliswaar misschien met een malfunction in zijn bovenkamer. Het is vooral aan Anthony Wong te danken dat deze film toch een goeie score krijgt. Dus voor wie eens zin heeft in een echt ziekelijk foute film: u heeft ze gevonden!
 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...