War of the Arrows (2011)
WOTA is een film die zich spiegelt aan klassieke avonturenfilms als EL Cid en Adventures of Robin Hood en de vergelijking makkelijk kan doorstaan. Net...
Piano Forest (2007)
Als we een anime bespreken in Home Cinema Junkie gaat het meestal om een sci-fi/actie-extravaganza met buitenproportionele verhaallijnen en buitensporige...
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
Ethan en zijn team worden verdacht van terrorisme op Russisch grondgebied en worden vogelvrij verklaard.  Opgejaagd door de halve wereld en terwijl nog...
Sand Sharks (2011)
Al sinds Blood Beach en Pirhana2: The Spawning, weten we dat je niet alleen moet oppassen in het water, maar evengoed door iets gegrepen kan worden terwijl...
Don't Be Afraid of the Dark (2010)
Niet bang van het donker zegt u? You will be, you...will...be.











Door E. Frog
15/11/2011

Insidious (2010)

Insidious (2010)

James Wan
Patrick Wilson, Rose Byrne, Ty Simpkins, Andrew Astor, Lin Shaye, Leigh Whannell, Angus Sampson, Barbara Hershey, Corbett Tuck, Heather Tocquigny, Ruben Pla, John Henry...
Zie meer details
Het is het binnenste wat telt…
 




Josh en Renai zijn een gelukkig en welgesteld paar dat samen met hun 3 kinderen “the American dream” leeft. Tot ze naar een mooie nieuwe woonst verhuizen en een van hun zoontjes ongelukkig ten val komt en comateus wordt aangetroffen. In het ziekenhuis blijkt het jongentje kerngezond en de dokters hebben dan ook geen enkele verklaring waarom hij niet ontwaakt. Na 3 maanden in het hospitaal is de toestand ongewijzigd en wordt besloten om het kind thuis te verzorgen. Maar van zodra ze thuiskomen merkt Renai dat er vreemde dingen in huis gebeuren. Voetstappen, geestverschijningen, het lijkt wel of het huis bezeten is. Renai kan haar man overhalen om opnieuw te verhuizen, maar na een paar dagen komt de poltergeist terug op bezoek. 
 
James Wan en Darren Lynn Bousman. 2 regisseurs geboren uit de Saw franchise wiens latere werk ook nog veel vergelijkingen vertoont. Zo had je een tijdje geleden nog Death Sentence en Mother’s Day, 2 old school wraakthrillers, en nu doet zich hetzelfde voor met Bousman’s 11.11.11. en Wan’s Insidious, beide handelend over een aanraking van het bovennatuurlijke met onze wereld. Hoewel Bousman’s film zeker verdienstelijk is, gaat Wan deze keer met de hoofdvogel lopen. Hij heeft een ijzersterke ghostchiller gemaakt die zelfs menig doorleeft horrorfreak de rillingen op het lijf zal bezorgen. De film wordt vaak vergeleken met Oren Pelli’s Paranormal Activity, en hoewel er zeker elementen in terug te vinden zijn is Insidious eerder schatplichtig aan de klassiekers Poltergeist en The Exorcist. Al heeft het niet de speelsheid van Spielberg en is er geen erwtensoep of andere viezigheid in zicht. Nee, Insidious is op alle gebied vrij droog en heel ernstig opgevat. Zelfs Lin Shaye gaat voor 100% au sérieux, wat als je haar rollen kent al wat wil zeggen. Wat het dan wel weer gemeen heeft met Pelli’s film is het feit dat je er in moet geloven, anders werkt het gewoonweg niet. Je hebt de “zieners” en “gelovers” en het was die eerste categorie die PA afdeed als goedkoop en flauw, wat de film mits de juiste instelling zeker niet was. Hetzelfde hier, je moet net als bij PA dat stapje in het onbekende doen en je laten meevoeren. Gorehounds doen ook beter een stapje terug want hoewel Insidious enorm intens is, is er geen bloedspatje te bekennen.


 
Wan’s film bevat heel wat verleden, er is zelfs een stevige scheut Hammer te proeven, maar is uiteindelijk toch ook weer typisch voor deze tijd. De regisseur weet hoe hij een modern publiek moet bespelen met een perfecte symbiose van leuke jumpscares, beeldtaal, en hedendaagse sound design. 
 
Spookverhalen en duiveluitdrijvingen maken al heel lang deel uit van de filmcultuur en zullen dat nog wel eventjes blijven doen. Je kan ondertussen al een encyclopedie met het genre vullen, maar het aantal echte goeie kan je nog altijd kwijt op een post-it briefje. Gelukkig is er nog het achterkantje, want Insidious is eentje dat daar ook op thuishoort.
 
Steriel, dat was het eerste wat me te binnen schoot toen ik het beeld zag. Indrukwekkend scherp, met een massa aan details, maar vooral koud uitziend, bijna klinisch. Zoiets krijg je al makkelijk als je digitaal schiet, maar hier is het ongetwijfeld een stijlkeuze(extra in de verf gezet door weinig kleur in de film te steken) Het is erg passend voor het doods sfeertje dat de film uitwasemt en perfect om een schrikeffect te verkrijgen als er, euh, wel laat ons zeggen een bloedrode demon ineens het beeld komt binnengesprongen. Ten slotte kan de film rekenen op mooie zwartwaardes, wat mooi meegenomen is met een film die zich hoofdzakelijk ’s nachts afspeelt. Kortom, buiten wat lichte color banding is dit een fantastische transfer.

 
Er zijn actievere tracks te vinden, maar deze losless DTS HD 5.1 soundtrack speelt zijn rol net zoals de maker het bedoelt heeft. De soundtrack is boven alles hier om de sfeer nog wat aan te dikken en vooral om je de stuipen op het lijf te jagen(en daar heeft ie geen enkele moeite mee). Dus veel effecten in de rears, veel creepy tunes, allemaal zuiver en op de juiste manier weergegeven. 2 duimpjes omhoog!
 
Nope! 
 


Plaats uw reactie

Grushkov op 16/11/2011
Via een collega vernomen, dat het wel de moeite leek. Hij was er alleszins van in de wolken. Met deze review staat hij zeker op het too see lijstje.
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...