The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











30/10/2012

Livide (2011)

Livide (2011)

Alexandre Bustillo, Julien Maury
Chloé Coulloud, Félix Moati, Jérémy Kapone, Catherine Jacob, Béatrice Dalle, Chloé Marcq, Marie-Claude Pietragalla, Loïc Berthezene,...
Zie meer details
Thuisverpleegster in spe Lucie wacht in een bushokje op mevrouw Wilson bij wie ze stage zal lopen.




Samen trekken ze in een troosteloos landschap van patiënt naar patiënt die allen maar half meer weten wie ze ooit geweest zijn. Door een injectie bij een zwaar dementerende man en een pamperwissel bij een amper nog cognitieve vrouw, maakt Lucie onmiddellijk kennis met de meest confronterende aspecten van het beroep. Haar begeleidster maakt de dag er amper gezelliger op, door haar jarenlange staat van dienst komt ze over als iemand die zelf geen emoties meer kent en daarenboven geen greintje respect ten opzichte van haar 'cliënteel' toont.

Tot ze halt houden bij het landgoed van een zekere mevrouw Jessel die in het verleden een befaamde danslerares was. Eerst opgedragen om in de wagen te blijven zitten, kan Lucie haar nieuwsgierigheid niet in bedwang houden waarna ze al snel het huis toch binnendringt. Daar maakt ze kennis met een aan een beademingsapparaat hangende en stokoude Jessel die al jaren door een coma aan haar bed gekluisterd ligt. Plots lijkt Wilson wat loslippiger en verklapt ze zelfs dat er schijnbaar een schat in het huis verborgen zou liggen. Dat moment is echter van korte duur waarna Lucie opgedragen wordt de oude vrouw van een nieuwe zak bloed te voorzien die via infuus enkel haar leven nog langer lijkt te rekken. 's Avonds vertelt ze haar vriend William over dat fortuin waarna het brein van de kleine crimineel in overdrive gaat. Na een akkefietje met haar vader gaat Lucie overstag en diezelfde nacht trekken ze met drie, de halfbroer van William is ook van de partij, opnieuw naar het landhuis. Eenmaal binnen, lopen de zaken echter niet als gepland.

Vier jaar hebben we moeten wachten op de nieuwe film van het Franse duo Alexandre Bustillo en Julien Maury. De verantwoordelijken voor het bijzonder geslaagde À l'intérieur hadden blijkbaar geen haast en lieten zich niet vangen aan het mijn-vorige-film-had-succes-dus-nu-moet-er-zo-snel-mogelijk-een-nieuwe-komen syndroom. Die, in mijn ogen, slimme gedachtegang doet me steeds opnieuw denken aan James Wan die na zijn monsterhit Saw uit 2004 drie jaar wachtte vooraleer met Dead Silence op de proppen te komen. Ga ik nog even verder met die vergelijking dan bleek Wan's tweede feature film niet echt hetzelfde niveau te halen, een probleem waar Livide ook wel een beetje mee te kampen krijgt.

Het visuele aspect heeft daar echter niets mee te maken want dat is weergaloos en een inspiratie / leerschool voor alle aspirerende monteurs, cinematografen, set-designers,… De eerste minuten van de film dompelen je onmiddellijk onder in een bijzonder effectief gecreëerd universum waar alles baadt in grijsblauwe kleuren en posters van vermiste kinderen het beeld 'sieren'. Zowel Chloé Coulloud (Lucie) als Catherine Jacob (Wilson) vallen ook niets te verwijten. Het zijn misschien (nog) niet dé meest begenadigde actrices uit de Franse filmgeschiedenis, maar desalniettemin vormen ze een sterk duo wat resulteert in een geslaagde eerste 45 minuten. Slim trouwens van Bustillo en Maury om in die eerste helft dat ene moment van voorspelbaarheid te counteren. Op het moment dat er gehint wordt dat Wilson opzettelijk een meisje op haar fiets van de baan rijdt, en de kijkers collectief beginnen te zuchten omdat ze nu al denken een van de grote plot-twists te weten, geeft het regie-duo dat even later ook grif toe als om te zeggen: "Jongens, dit is echt het belangrijkste niet." Mijn appreciatie voor dat kleine stukje kent geen grenzen.

Waar Livide punten verliest is, raar maar waar, op het moment dat de indringers geconfronteerd worden met heel wat onaangename verrassingen in het huis van Jessel. Tijdens dat laatste half uur gebeuren namelijk zoveel dingen die zoveel vragen met zich meebrengen en onmogelijk enkel door het plot aan elkaar gelinkt kunnen worden. Livide is een soort van hybride waarin verschillende mythen over vampirisme verweven worden met andere feeërieke-, gotische- en horrorelementen. De som van al die delen zorgt misschien wel voor het meest donkere sprookje ooit gemaakt, maar verwacht je niet langer aan een uiterst coherent geheel. Waar ik me echter het meest aan stoorde was de invulling van het personage William, vertolkt door Félix Moati. Diens gedrag en dialoog schommelen doorheen de film zo hard en dient enkel om het verhaal, soms op bijzonder gratuite manier, voort te stuwen dat het pijn deed aan mijn ogen en oren. Als laatste had ik tevens het gevoel dat er meer gedaan kon worden met de verhaallijn van Lucie en haar overleden moeder (Béatrice Dalle, de psychopate in À l'intérieur). Dalle is een uitmuntende actrice die zorgt voor enkele bijzonder beangstigende, maar korte, momenten die absoluut schreeuwen om meer.

Livide hoort zeker en vast thuis in het lijstje van goeie Franse horror, maar verslikt zich finaal een beetje in de vele verhaallijnen die aan bod komen. Hierdoor kan ik de film niet omschrijven als een must-see, het kaliber van À l'intérieur, maar wel nog als een aanrader. Ik kijk alvast reikhalzend uit naar 2013 wanneer Among The Living van Maury en Bustillo gereleased wordt. In hun derde langspeelfilm, waarin zowel Dalle als Coulloud opnieuw in te zien zullen zijn, trekken drie spijbelende kinderen naar een verlaten amusementspark waar ze getuige zijn van een man met clownsmasker die het lichaam van een vrouw achter zich aan sleept. Sta me toe dat ik alvast hunkerend in mijn handen wrijf.

 


Plaats uw reactie

Darko op 04/11/2012
Ik ben toch een beetje ontgoocheld in Livide. Je blijft idd achter met een heleboel vragen, vragen die de regisseurs tijdens q&a's niet konden beantwoorden. Dat geeft toch aan dat het hier om een zeer rommelig script gaat. Ik hoop dat hun volgende film terug richting Inside gaat.
Maarten / Draven op 12/11/2012
Klopt helemaal al vond ik dat achteraf niet echt helemaal ontgoochelend. De losse eindjes zorgen er bij mij 'gewoon' voor dat Livide uiteindelijk minder goed is dan zijn potentieel. Maury & Bustillo hadden ofwel alles moeten doen kloppen ofwel verhaallijnen / segmenten schrappen.
Darko op 12/11/2012
Een beetje meer achtergrond bij het hele zielenwisselproces was echt wel nodig: het boek, de oogkleur, ... het is allemaal wat onduidelijk. De scène met de drie dode ballerinas is verwarrend en overbodig. Een beetje meer achtergrond bij het hulpje had ook geen kwaad gekunnen. Maar idd de film is zeker geen totale ontgoocheling!
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...