The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











Door E. Frog
22/07/2011

Mission to Mars (2000)

Mission to Mars (2000)

Brian De Palma
Gary Sinise, Tim Robbins, Don Cheadle, Connie Nielsen, Jerry O'Connell, Peter Outerbridge, Kavan Smith, Jill Teed, Elise Neal, Kim Delaney, Marilyn Norry, Freda Perry, Lynda...
Zie meer details
Het jaar is 2020 en de leden van de eerste Marsexpeditie stuiten op tekenen van een buitenaardse beschaving. In het rode stof vinden ze een bouwwerk dat van bovenaf op het gezicht van mens lijkt, of op zijn minst iets aan ons verwant. Van zodra ze de eigenaardige structuur naderen gaat er iets gruwelijk mis, er treedt een verdedigingsmechanisme in werking en komen ze een voor een om. Een laatste bericht kan nog net Nasa bereiken en er wordt zo snel mogelijk een reddingsplan op touw gezet. Na een lange en gevaarlijke reis slaagt het 2de team er in om het kamp van de oorspronkelijke expeditie te bereiken. Wat ze daarna vinden overtreft hun stoutste verwachtingen…




Regisseur Steven Spielberg stond lang bekend als het eeuwige kind en meester in de fantasie. Cronenberg was jarenlang de onbetwiste maestro van de zogenaamde “Body horror”. Polanski was befaamd voor zijn psychologische thrillers en Brian De Palma was, en is, nog altijd berucht als zijnde meesterimitator van Alfred Hitchcock. Vele van zijn werken zijn zodanig “geleend” dat het me verbaast dat het nooit tot een rechtszaak is gekomen. Maar niet alleen bij de Hitchmeister kijkt hij af, Polanski is ook al slachtoffer geweest en met Mission To Mars is Kubrick aan de beurt. Je kan in ieder geval niet zeggen dat de gedupeerden de eerste de besten zijn.

Nu, ik heb niets tegen de man zelf. Waarschijnlijk is het een zeer brave huisvader die geld op tafel brengt voor zijn vrouw en bloedjes van kindjes, maar de manier waarop hij er aan komt, daar kijk ik een beetje op neer. Toegegeven, hij heeft talent om iets in beeld te krijgen, maar hij is nog steeds klein bier vergeleken met de meesters in wiens back-catalogue hij alsmaar zit te wroeten. Hitchcock werd in zijn tijd ook miskend, maar hij deed dingen die nog nooit waren gedaan en bleef tot op het einde innoveren, iets wat De Palma mijd als de pest. Het beste wat men van de man kan zeggen is dat het een goede DJ is. Hij neemt hits van anderen en draait ze op vakkundige wijze in mekaar. Zie, The Untouchables, Scarface, Body Double, zie in feite gewoon zijn volledige filmografie.  En nu is het dus de beurt aan 2001 op De Palma wijze.

Het bewijs is opnieuw onweerlegbaar. Hoewel de monoliet een groot stenen gezicht is geworden en “Also sprach Zarathustra “ is getransformeerd tot kattengejank, zou de film een officiële remake of re-imagining kunnen zijn. En net zoals bij vele echte remakes doet deze film het origineel absoluut geen eer aan, iets dat De Palma’s andere films tot op bepaalde hoogte nog wel deden.
Waar 2001 spanning en mysterie aan de dag legde, spreid MTM zeemzoete dialoog en ziekmakend melodrama ten toon. Naast soapy is het ook allemaal heel kinderlijk. Zo zou ik tijdens de climax gezworen hebben dat ik naar een product van vadertje Disney aan het kijken was, het enige dat nog ontbrak was een feeërieke blauwe del die  “When you wish upon a star” ten berde bracht.

Met de vertolkingen zit het ook niet echt snor, alhoewel dat niet rechtstreeks aan de acteurs kan geweten worden. Probeer maar eens een strak gezicht te houden wanneer je zulke gesuikerde dialoog uit je mond wringt.

Ondanks alles krijgt dit vehikel toch mijn stempel van goedkeuring. Door het werkelijk overdreven leentjebuur en de soms ronduit belachelijke scènes -ik wil nog eens de nadruk leggen op het einde- is dit geweldig amusant om naar te kijken. MTM is er namelijk eentje van de “zo onnozel dat het leuk wordt” categorie. En als dat niet uw ding is, is het nog steeds interessant als bewijs van hoe slecht het met De Palma’s carrière wel niet was anno jaren ’90. Zelfs voor deze regisseur was dit een absoluut dieptepunt.

De film heeft nog 2 pluspunten. De CGI is bij momenten best genietbaar, in het bijzonder de scène met de zandhoos, en de sound desing is voortreffelijk. Jammer genoeg compenseert dit slechts een fractie van al dat mis is met deze sci-fi.

 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...