The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











17/10/2012

No Reason (2010)

No Reason (2010)

Olaf Ittenbach
Irene Holzfurtner, Matthias Engel, Alexander Gamnitzer, Andreas Pape, Annika Strauss, Ralph Willmann, Markus Hettich, Timothy Balme, Thomas Reitmair, Vlasto Peyitch, Hildegard...
Zie meer details
Olaf Ittenbach. Geef toe, met zo'n naam moet je ofwel een Nazi Obersturmführer zijn ofwel een horror filmmaker.  




Het laatste dus. Ittenbach maakt deel uit van de Duitse underground horror-scene, die gekenmerkt wordt door zijn bijzonder bloedige en naargeestige aanpak. Denk aan: gore, bloed, hyperbrutaal geweld en nog eens gore. Oh ja, en als het even kan moet er eigenlijk ook een soort verhaaltje zijn om van de ene gore scène naar de andere te kunnen gaan.

Jennifer Göttler, het hoofdpersonage, belandt in deze film in haar eigen persoonlijke hel. Divina Commedia-gewijs doorkruist ze verschillende niveaus van de hel, waarin ze telkens een nieuwe ontdekking doet aangaande haarzelf. Ze wordt hierbij begeleid door een mysterieuze man in SM-pak, die bovendien een supercool Cthulhu-achtig octopusmasker op heeft. Of zoiets.

Ittenbach is eigenlijk in de eerste plaats een special effects make-up artiest, en dat verklaart veel. De gore in deze film is bijzonder knap en bloederig, ik ben er zeker van dat er bij iedereen beelden zullen zijn die nog dagenlang op je netvlies blijven plakken (die vleeshaken in de wang onder andere). Ook de acteerprestaties zijn best wel ok te noemen. Eenmaal actrice Irene Holzfurtner mag beginnen gillen en naakt rondlopen is ze echt in haar element. Maar dat verhaal.... Jongens toch!

Het concept van een 'persoonlijke hel' is zeker iets wat interessante films kan opleveren, denk maar aan Haze van Shinya Tsukamoto. Het siert Ittenbach dus wel dat hij tenminste probeert om iets serieus te vertellen en niet enkel strandt in het aaneen rijgen van gore-scenes. Alleen lukt dat niet echt waardoor zijn ganse aanpak daarom nogal pretentieus en oninteressant overkomt. Bovendien blijft de volledige speelduur van No Reason aanvoelen als een soort showreel voor de gore make-up effecten, en niet als een gewone narratieve film. Positief zijn weliswaar de cinematografie en de montage die deze low-budget productie zeker omhoog tillen!

Kortom, een film voor de hardcore gore-fans.

 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...