The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











27/09/2011

Primer (2004)

Primer (2004)

Shane Carruth
Vier ingenieurs houden zich na hun uren bezig met het ontwerpen en verkopen van printplaten om met dat geld hun eigen experimenten te bekostigen. Abe en Aaron zijn ontegensprekelijk de twee meest ambitieuze mensen van het viertal en besluiten op eigen houtje een machine te ontwerpen dat de zwaartekracht tegenwerkt en het gewicht van objecten zo weet te reduceren. 




Wanneer Abe tot de vaststelling komt dat ze een teletijdmachine in elkaar hebben geflanst, wordt hun technische woordenschat verder aangevuld met een niet aflatende stroom aan variabelen. Want tot wat zijn ze in staat en met wat dienen ze daarvoor allemaal rekening te houden?
 
Primer is het liefdeskind van Shane Carruth. Hij schreef, produceerde, regisseerde en monteerde niet alleen de film maar vertolkt er ook de rol van Aaron in. Bij diens release kreeg het debuut onmiddellijk een flinke boost aangezien Primer de Grand Jury Prize won op het Sundance Festival, wat een kleine theatrical release als gevolg had. Dat Shane zijn droom realiseerde met een schamele 7.000 dollar, waarvan het overgrote deel naar pellicule ging, verheft het verhaal bijna tot een sprookje. Al werd daar snel een kanttekening bij gemaakt want Primer wordt unaniem aanzien als een verschrikkelijk moeilijke en verwarrende film.
 
Laten we beginnen met de positieve punten want die zijn er in overvloed. Primer is als geheel namelijk bijzonder geslaagd, onderhoudend en verrassend. Niet alleen ziet de film er goed uit en raast hij voorbij, geholpen door zijn speelduur van slechts 78 minuten, maar blijft het in de eerste plaats opmerkelijk hoe een handvol onervaren mensen - enkel David Sullivan in de rol van Abe is een 'echte' acteur - op geen enkel moment door de mand vallen. De fundamenten van de film rusten duidelijk op een immens stevig script en worden verder in de verf gezet door de subtiele camerabewegingen en de verfijnde kleurcorrectie.
 

 
Carruth werkte een jaar lang aan het scenario en gaf er zelfs zijn baan als computerprogrammeur voor op. Hij koos er bewust voor om het gegeven van het reizen doorheen de tijd zo miniem mogelijk te houden, in Primer gaan we dus niet jaren voor- of achteruit maar wel uren. Niet alleen verdiepte hij zichzelf in de natuurkunde om de dialogen zo authentiek mogelijk te maken, enige menselijkheid ontbreekt zeker ook niet. Zo besluiten Abe en Aaron eerst en vooral om wat geld te verdienen door de beurs te bespelen en geld in te zetten op sportwedstrijden. Echt ingewikkeld wordt het wanneer geopperd wordt om een voorgevallen situatie aan te pakken en te veranderen, maar dat blijkt helemaal zo simpel niet te zijn.
  
Het meest ingenieuze aspect van de film voor mij moet toch wel het gebruik zijn van de dubbelgangers. Telkens ze een dag terug gaan in de tijd, moeten onze hoofdrolspelers zich ergens opsluiten om er zeker van te zijn dat ze hun verleden zelve niet tegen het lijf kunnen lopen. Daar stopt de voorbereiding echter niet want er komt echt wel een niet te onderschatten en, in het begin, verwarrende planning aan te pas die weliswaar te verdedigen valt. Waar Primer voor mij echter een steekje laat vallen is in het continue gebruik van technische termen waar een niet-wiskundige of niet-natuurkundige (en alle beroepen waar de tabel van Mendeljev mogelijk komt piepen) eventjes in de steek door wordt gelaten. Getuige daarvan zijn de eerste 15 minuten waarin op een verschroeiend tempo allerlei termen op je los worden gelaten met wat lichtheid in het hoofd als gevolg. Carruth deed dit bewust om alles zo reëel mogelijk te maken, wat zeker werkt, maar er is werkelijk geen enkel moment waar de film een reddingsboei voorziet. Met andere woorden: ofwel zet je door en denk je constant mee om zo zelf de puzzelstukjes in elkaar te doen passen, ofwel verzuip je en haal je de DVD uit je speler.
   

Tweede struikelblok voor mij persoonlijk zit in de tweede helft van de film. Op dat moment is het duidelijk dat de hoofdrolspelers hun uitvinding gebruiken om hun financiële kas te spijzen tot Aaron plots, in wat lijkt op een anekdote, Abe vertelt wat er onlangs op een feestje is voorgevallen. Mijn probleem hiermee is dat dit zo triviaal lijkt waardoor je je niet kan voorstellen dat dit de resterende 38 minuten van Primer zal bepalen. Sterker nog, de aangehaalde personages kennen we niet of amper en bovendien wordt de impact van dat voorval niet meegedeeld waardoor er voor de kijker geen enkele emotionele verbintenis kan aangegaan worden om die anekdote te rechtvaardigen.
 
Volharden is de boodschap want, hoewel er plots in een rotvaart dingen gebeuren waardoor je met beide handen in je haar zal zitten krabben, is de climax immens bevredigend en heeft Shane Carruth echt wel een fantastische plot-twist voor je klaar die doorheen de ganse film verweven zit en veel (maar zeker niet alles) duidelijk zal maken. Tijdens het typen merk ik op dat dit misschien zelfs die plotse anekdote kan verklaren, maar daar moet ik de film maar best nog eens voor bekijken samen met de audio-commentaar van Shane zelf. Primer is geen film die uitnodigt om lekker knus in je zetel te gaan zitten met een hapje en een drankje en zal je ongetwijfeld na de end-credits opzadelen met een pak vragen want, zoals iemand anders al zei:
 
"Anybody who claims he fully understands what's going on in Primer after seeing it just once is either a savant or a liar."
 
Daar sluit ik me volledig bij aan, maar ik voeg er onmiddellijk aan toe dat Carruth je wel een immens intelligente film weet voor te schotelen die je warm maakt om hem minstens een tweede maal te bekijken. En zeg nu zelf, voor een debuut kan dat wel tellen!

 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...