War of the Arrows (2011)
WOTA is een film die zich spiegelt aan klassieke avonturenfilms als EL Cid en Adventures of Robin Hood en de vergelijking makkelijk kan doorstaan. Net...
Piano Forest (2007)
Als we een anime bespreken in Home Cinema Junkie gaat het meestal om een sci-fi/actie-extravaganza met buitenproportionele verhaallijnen en buitensporige...
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
Ethan en zijn team worden verdacht van terrorisme op Russisch grondgebied en worden vogelvrij verklaard.  Opgejaagd door de halve wereld en terwijl nog...
Sand Sharks (2011)
Al sinds Blood Beach en Pirhana2: The Spawning, weten we dat je niet alleen moet oppassen in het water, maar evengoed door iets gegrepen kan worden terwijl...
Don't Be Afraid of the Dark (2010)
Niet bang van het donker zegt u? You will be, you...will...be.











Door E. Frog
16/11/2011

Red Nights (2009)

Red Nights (2009)

Julien Carbon, Laurent Courtiaud
Frédérique Bel, Carrie Ng, Carole Brana, Stephen Wong Cheung-Hing, Kotone Amamiya, Maria Chen, Jack Kao
Zie meer details
Vertoeven in deze wereld is dodelijk, maar te aantrekkelijk om te weerstaan.




Mooie, gevaarlijke vrouwen, SM-spelletjes voorzien van de nodige latex, veel hoge hakken en voldoende shots van blote vrouwenvoeten, Red Nights is onmiskenbaar een fetisjfilm. Het zou me dan ook niet verbazen moest Tarantino deze al een tijdje op repeat hebben staan.
Als de film start herken je ogenblikkelijk verschillende Giallo elementen, alsook de touch van enkele bekende meesters. De cinematografie doet soms heel hard denken aan Ridley Scott, de verschillende femme fatale komen zo uit een film van Lynch en de mix van erotiek en sadisme is dan weer typisch Miike. Maar uiteindelijk is Red Nights alleen maar een kind van zichzelf en kan met niks vergeleken worden.
 
Voormalige scriptschrijvers Julien Carbon and Laurent Courtiaud maken hun debuut met Red 
Nights. Ze toveren een pikante en zeer zwoele dagdroom tevoorschijn die bijzonder aanlokkelijk lijkt, maar waarin het vertoeven zeer gevaarlijk is. Veel personages mengen zich dan ook in deze dodelijke race om een oud Chinees kleinood, doch vallen noodgedwongen vroegtijdig af. Enkel de “deadliest of the species” gaan voor de hoofdvogel en dat is in dit geval de radeloze Franse Catherine(Bell) en het Chinese serpent Carrie(Ng). Het  kleine relikwie waar iedereen op uit is behoorde tot de eerste keizer van China en bevat een flacon met gif dat kan zorgen voor de grootste pijn of meest hemelse plezier. De film begint met Catherine die op de vlucht is, zo snel mogelijk van het pakje af wil en op hardhandige manier kennis maakt met de verraderlijke Carrie. De start van een nachtmerrie...
 


Les Nuits Rouges du Bourreau de Jade, de veel mooiere originele titel trouwens,  is overduidelijk stijl over inhoud, met de flacon als McGuffin om deze spannende en zwaar seksueel getinte historie in gang te zetten. Hoewel de film meer verhaal bevat dan de gemiddelde genrefilm(in dit geval horror en erotiek) is alles ondergeschikt aan sfeer, decors en beelden. Opvallend sterk waren de verrassende erotische intro en de zeer mooi geschoten sexy stand-off tussen Carrie en de zwaargewonde Catherine op straat. Heel belangrijk in dit geheel is de betoverende soundtrack van Seppuku Paradigm, een Frans electro/rock duo dat eerder al de soundtrack  voor Martyrs and Eden Log maakte.  Door gebruik te maken van minimalistische synthesizergeluiden en deuntjes die perfect van Edwin Astley(oa The Saint) hadden kunnen zijn, heffen ze de reeds broeierige sfeer tot ongeziene hoogtes. 
 

De film maakt een fout door een aantal interessante plotpunten te introduceren, maar nooit verder uit te werken. Het is zelfs alsof er geen enkele moeite wordt gedaan om de losse eindjes aan elkaar te knopen, wat mij eerder aan een toekomstige prequel doet denken dan aan slordig scriptwerk. Toch geeft het de film een onafgewerkt gevoel.

 
 
Zwoel, dat is het minst wat je kan zeggen. Primaire kleuren zijn licht geboost zodanig dat het lijkt of je naar een zwoele dagdroom aan het kijken bent en misschien is dat niet eens zo ver naast de waarheid, getuige daarvan de soms nogal onwaarschijnlijke situaties. Red Nights kreeg een mooie transfer mee die zeer trouw is aan wat we in de bioscoop te zien kregen. Detail is indrukwekkend. Het laat je perfect genieten van het kleurrijke kabukitheater en doet je Carrie’s sappige marteltechnieken in alle glorie bewonderen. Buiten een bijna onmerkbaar gevalletje van crush en colorbanding ziet Red Nights op Blu er prachtig uit.


 
 
Het geluid is best goed, alleen is er niet veel van te merken. Stemmen zijn helder, de muziek klinkt verrukkelijk, maar het lijkt of de surround speakers gans de film liggen te slapen. Het is pas bij de ontknoping dat alles wakker schiet. Het slot speelt zich af bij een onweer en op dat moment lijkt het  alsof de soundmix zijn schade wil inhalen. Dan zitten de surrounds vol leven en springt plots de sub met een indrukwekkende geeuw wakker. Jammer genoeg zitten we dan al in de laatste 10 minuten van de film.
 
Geen. 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...