War of the Arrows (2011)
WOTA is een film die zich spiegelt aan klassieke avonturenfilms als EL Cid en Adventures of Robin Hood en de vergelijking makkelijk kan doorstaan. Net...
Piano Forest (2007)
Als we een anime bespreken in Home Cinema Junkie gaat het meestal om een sci-fi/actie-extravaganza met buitenproportionele verhaallijnen en buitensporige...
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
Ethan en zijn team worden verdacht van terrorisme op Russisch grondgebied en worden vogelvrij verklaard.  Opgejaagd door de halve wereld en terwijl nog...
Sand Sharks (2011)
Al sinds Blood Beach en Pirhana2: The Spawning, weten we dat je niet alleen moet oppassen in het water, maar evengoed door iets gegrepen kan worden terwijl...
Don't Be Afraid of the Dark (2010)
Niet bang van het donker zegt u? You will be, you...will...be.











Door E. Frog
26/10/2011

Redline (2009) Blu-ray

Redline (2009) Blu-ray

Takeshi Koike
Takuya Kimura, Yû Aoi, Tadanobu Asano, Akemi, Takeshi Aono, Tatsuya Gashûin, Ken'yû Horiuchi, Kôji Ishii, Unshô Ishizuka, Kenta Miyake, Yoshiyuki...
Zie meer details
Now this is podracing!




Stel jezelf even de Wacky Races voor, de tekenfilmreeks van Hanna-Barbera waarin de meest idiote personages* het tegen elkaar opnamen in een autorace waarbij alles was toegelaten. Neem nu datzelfde concept, plaats het in een lichtjes gedementeerde Star Wars setting en injecteer het met een ferm shot sex, drugs & rock ’n roll. Mijn excuses om hier de Filmfrankenstein te spelen, maar dat is zowat de enige manier om Takeshi Koike’s debuut relatief correct te omschrijven. Zijn filmbaby, maar liefst 7 jaar in productie, is van start tot finish één grote adrenalinerush geworden waarbij er maar af en toe naar adem wordt gehapt om een woordje uitleg te geven bij verhaal en personages. Meer heb je eerlijk gezegd ook niet nodig, want wat Redline (misschien) mist in verhaal wordt meer dan goed gemaakt door spektakel, een waanzinnig tempo en een letterlijke eyecandy overdose. En tenslotte is er een onderliggende lovestory die heel de film dooradert, een klein kloppend hart dat meer passie heeft dan gans de Twilight saga tezamen. 
 
Koike is een oudleerling van Yoshiake Kawajiri, de man die ons oa het succulente Vampire Hunter D Bloodlust en Ninja Scroll gaf. Koike hielp zowat aan alle bekende films van meester Kawajiri mee en zijn invloed is dan ook overduidelijk te merken aan het karakter van Redline. Toch is dit een volwaardig kind van Koike dat op sommige punten zelfs Kawajiri’s werk overklast. Redline is namelijk een pure B-film bom, bijna constant over the top en grotesk in alle aspecten, en toch blijft Koike met al deze borden goochelen zonder dat alles in een geweldige kakofonie op de grond klettert. Iets dat bij Kawajiri wel eens durfde gebeuren. Redline gaat als het ware terug naar de overdreven anime uit laat jaren ’80 begin ’90, maar zonder ooit uit de bocht te vliegen. Hier dus geen bloedfonteinen of tentakels die zich in de kleinste gaatjes wurmen. Als er al 1 ding op de film aan te merken valt dan is het de retina overload die zich soms voordoet wanneer er te veel tegelijkertijd gebeurt op het scherm. Op zulke momenten zie je even niets meer dan een psychedelische chaos. Kijken op een kleiner scherm is de oplossing, maar Redline op tv zien staat bijna gelijk aan heiligschennis, dit is bioscoopvoer tout court! Beeld moet en masse binnenkomen en geluid moet van alle kanten je gehoor worden ingekatapulteerd. (en ik daag je uit om dit met een buttkicker te zien)
 

 
*Als je dacht dat de originele Wacky Racers al…wel wacky waren, dan staat je hier een leuke verrassing te wachten. Mijn favorieten waren oa Machinehead Tetsujin in zijn Godwing, een auto waar hij voor een part deel van uitmaakt; een cyborg die sterker wordt naarmate hij harder begint te janken(you won’t like me when I’m crying) en uiteraard Sonoshee McLaren en JP, aartsrivalen, soulmates en tevens de ruggengraat van de film.
 
Aangezien de film een bijna ononderbroken spectaculaire race is, stelt zich natuurlijk het probleem om daar 1 moment uit te halen. Maar laten we het maar houden op het begin van de Redline race(je hebt ook nog Blue en Yellow, respectievelijk kwart en halve finale) Al vallend uit de lucht beginnen de deelnemers aan de race, met als extra moeilijkheidsgraad de oorlogsmachines van Roboworld, een fascistische maatschappij van cyborgs die er niet al te keen op is dat er op hun wereld geracet word, die hen langs alle kanten bestoken. De uitdrukking “een helse wedstrijd”, wordt hier een zwaar understatement.

  
Foto’s doen absoluut geen recht aan de mooie handgetekende personages en achtergronden, want in beweging is Redline op Blu weergaloos om naar te kijken. Het felle kleurenpalet is misschien niet naar iedereens smaak, maar wordt hier wel in al zijn glorie weergegeven. Geen jaggies, geen motion judder tijdens de drukkere scènes. Enkel haarscherp, foutloos beeld waar je mond van open valt. Kaze heeft hier een echte winnaar in handen. 



 
Redline zou niet half de ervaring zijn zonder de geluidsmix. De sound design van Katsuhito Ishii(character design & sound director) is niets meer dan meesterlijk. Moest dit een live-action film zijn in Hollywood, de man mocht gegarandeerd een gouden beeldje in ontvangst nemen. Voor Redline heeft hij werkelijk alles uit de kast getrokken. Realistisch motorgeluid word hier indrukwekkend afgewisseld met originele sci-fi effecten en qua 3D-sturing heel verrassend toegepast.  De rears worden bijna constant aangevuurd en de sub wordt ook nauwelijks rust gegund. Gans de film wordt er uitgepakt met krachtige LFE signalen, maar net zoals de film gaat het nooit uit de bocht en wordt het rommelig. Ik zou het niet in mijn wagen opzetten of als achtergrond, terwijl ik rustig een boekje aan het lezen ben, maar de opzwepende techno-rock die de film tijdens de race begeleid is perfect passend en in al zijn pompende glorie volmaakt overgezet.
 
Geen extra's
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...