The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











11/06/2012

Rotten Romance (2012)

Rotten Romance (2012)

Erik Zijlstra
Rotten Romance is een net geen 20 minuten durende low-budget kortfilm van Erik Zijlstra die instond voor het scenario, de regie, de belichting, het camerawerk en de montage ervan. Die naam zegt ons Belgen waarschijnlijk niets, maar deze Nederlander is in eigen land best een fenomeen te noemen al ben ik er bijna van overtuigd dat niemand onder jullie kan raden waar zijn bekendheid vandaan komt.




De in 1988 geboren jongeman werd opgemerkt toen hij in 2010 de allereerste Friese pornofilm, genaamd Friese Amateurtjes, op de wereld losliet. Zijlstra wist zich blijkbaar wel te vinden in het xxx-genre want hij spekte zijn palmares ondertussen verder aan met titels als De Del van '63, Hete Famkes 3D en Een geile Weerwolf in Friesland. Die laatste film doet echter vermoeden dat Zijlstra nog een andere passie heeft.

Met Rotten Romance probeert hij een soort van cross-over te maken tussen de twee genres waar hij het meeste voeling mee heeft al doet hij dat niet voor de eerste keer. Zo staat er in het lijstje van zijn kortfilms ook een titel als Make Satan Cum te lezen, waarin een non net dat effect bij de duivel probeert te verwezenlijken. Niet dat we bij de Frog Bros. een erg grote dunk hebben van onszelf, maar onze teksten worden nu eenmaal op het web gezet en gelezen waardoor we bestempeld worden als recensent. Onze taak bestaat er dan ook in om een zo’n duidelijk mogelijke mening te geven over de (kort)films die we onder ogen krijgen. Echter vond ik dat niet zo heel erg simpel bij deze Rotten Romance waardoor ik de hulp inschakelde van Erik Zijlstra zelf, die trouwens steeds immens snel en uitgebreid antwoord gaf op al mijn vragen.

In Rotten Romance zit zowat alles waar Zijlstra zelf een fan van is. Zo bestaat de kortfilm uit drie verschillende segmenten / chapters waardoor we van een anthology kunnen spreken, denk maar aan films als Tales from the Darkside: The Movie, Creepshow,... De combinatie van seks & gore stamt dan weer voort uit zijn voorliefde voor de Full Moon films (Puppet Master, Hideous!, Castle Freak, The Pit and the Pendulum) waarin horror en gore afgewisseld worden met een vleugje naakt en lichte comedy. Het oorspronkelijke idee tenslotte van deze kortfilm vond hij terug door zijn groeiende interesse in bijvoorbeeld Nekromantik (1987) en de Nederlandse kortfilm The Dead Man 2: Return of the Dead Man (1994). Zijlstra merkte op dat die eerste er na 25 jaar nog steeds nieuwe fans bij krijgt en vroeg zich af of het introduceren van necrofilie vandaag de dag ook zo'n shock-effect zou hebben. Al was het zijn plan om dat met toch iets meer stijl te doen, maar werkt zijn aanpak?

In tegenstelling tot de meer gangbare zaak in een anthology, werkt Zijlstra niet met een zogeheten wraparound story dat alle segmenten netjes aan elkaar rijgt. Zo storten we ons onmiddellijk in The Blind Date waarin een man aankomt op een oude boerderij waar hij blijkbaar voor het eerst heeft afgesproken met een vrouw. Het geduld van de man wordt op de proef gesteld wanneer hij, omgeven door duisternis, slechts na even zoeken plaats kan nemen aan een eettafel en via een briefje opgedragen wordt een masker op te zetten. Op het moment dat de vrouw in kwestie geïntroduceerd wordt, tevens met masker, drogeert zij hem om vervolgens zijn darmen netjes vanuit buikholte op een bord te plaatsen en het beeld uit te wandelen.

Het necrofiliethema komt aan bod in het tweede deel dat de titel Daddy's Birthday met zich mee kreeg. Dat ene zinnetje zou al voldoende moeten zijn voor jullie om een redelijk accuraat beeld te verkrijgen, maar ik weid er graag nog even verder over uit. Een fel getatoeëerde vrouw wordt wakker in een leeg huis, rookt een sigaretje, maakt zich op, hangt slingers in huis, bevredigt zich vervolgens op de ietwat gemummificeerde resten van haar vader en kent haar climax gepaard met de nodige sappen op de tonen van Johan Strauss' Blue Waltz. Helemaal op het laatste fluistert ze het karkas nog toe: "Happy birthday, Daddy."

En dan besluit Zijlstra zijn Rotten Romance met The Funeral of a penis. Een travestiet droomt ervan dichter bij zijn idool te komen, voor de geïnteresseerden: Zanger Rinus, en besluit dan maar zijn mannelijk lid te verwijderen en te begraven in een soort van duinengebied. Het ganse stukje wordt continu afgewisseld door beelden van de man in kwestie, ongeschoren met blonde pruik en teveel lipgloss, die aan een sigaret zit te lurken.



Zo objectief mogelijk gezien is het laatste stukje in Rotten Romance het slechtste en is Daddy's Birthday het beste al kan ik geen enkel segment echt goed noemen. Ik vroeg Erik zelf om alle stukjes te overlopen en zijn mening hierover te geven. Zo was het zijn intentie om in Blind Date referenties te uiten richting Texas Chainsaw Massacre door de verlaten auto's die we bij de boerderij zien staan en naar Alice in Wonderland door het "Wear Me" briefje dat bij het masker werd geplaatst. Wanneer de vrouw begint met het verwijderen van de darmen activeert ze eerst een camera, om het realiseren van een snuff film te hinten, en was het de bedoeling om als laatste nog een notie van kannibalisme te lanceren door het beeld van de darmen op een bord. Aangezien ik mijn eigen mening niet in het gedrang wou brengen, vroeg ik Zijlstra pas na het bekijken van Rotten Romance om verdere info. Hoewel ik zijn intenties wel weet te waarderen, vind ik de vele hints echter niet sterk genoeg uitgewerkt waardoor ik enkel de knipoog naar Alice in Wonderland wist te herkennen.

Het thema van Daddy's Birthday bestaat er enkel in om te shockeren en dat lukt ook aardig. Het geheel is grafisch van aard en doet me denken aan de trash- en exploitationfilms van weleer. Daar is Zijlstra dan ook best wel in geslaagd dankzij de setting, belichting en de ranzige flair van zijn vrouwelijke protagoniste Foxxy Angel. Om de nog nooit eerder in dergelijke context vertoonde climax wat luchtiger te maken, besloot Erik de beelden te ondersteunen met de Blue Waltz. Echter vond ik dat die track het geheel net nog vreemder maken, in mijn ogen een niet echt geslaagde keuze. Over het laatste segment kan ik niet echt veel zeggen. Naar wat ik mocht vernemen was het de bedoeling de kortfilm over the top te laten eindigen door gore en shock te mengen met gitzwarte komedie. Ik had echter moeite die rit uit te zitten. Over the top is het zeker, maar het deed me niets. Misschien had het ook te maken met de muzikale ondersteuning, de ietwat saaiere en langere shotkeuze,...

Een low-budget project van begin tot einde in goeie banen leiden, is geen gemakkelijke opdracht. Om de kosten binnen de perken te houden neem je als maker vaak verschillende rollen voor je rekening om zo je visie toch meer te kunnen realiseren. Daar schuilt onmiddellijk ook het gevaar en de tweestrijd in, niemand is namelijk een krak in alles wat hij doet. Maar ga je door met die wetenschap en probeer je een zo goed mogelijk eindproduct af te leveren of zet dat je net aan om er de brui aan te geven en te wachten tot er financieel meer mogelijk is? Uiteindelijk quoteer ik Rotten Romance helemaal niet hoog aangezien de visie van Erik Zijlstra de mijne niet is. Ik maak onmiddellijk de bemerking dat er wel enkele leuke shots in op te merken vallen, de belichting in chapter twee zeker niet slecht is en de gore-shots best meevallen. Daarentegen is de beeldvoering met momenten wat mak, schuilt er hier en daar een continuïteitsfoutje en let je best niet te hard op de acteerprestaties hoewel er gelukkig praktisch nergens echt dialoog te horen valt. Rotten Romance werd daarenboven door budgetrestricties volledig interlaced gefilmd wat bij sommigen misschien als heel vreemd over kan komen.

En toch wil ik op een positieve manier deze review eindigen! Van Erik kreeg ik nog twee andere van zijn werkjes toegestuurd omdat het mijn bedoeling was een zo'n compleet mogelijk beeld van hem te krijgen. Het eerder vermelde Make Satan Cum (2010) krijgt een iets hogere score omdat het geheel in mijn ogen net wat beter gerealiseerd werd al mocht het voor mij nog iets korter zijn. Verrassend positiever ingesteld werd ik uiteindelijk na het bekijken van Droombezoeker, een kortfilm uit 2008 over een depressieve jongen wiens vriendin het leven liet. Na een deal met de duivel ligt ze echter plots weer naast hem in bed, maar al snel blijkt dat de reünie van het koppel niet echt bevredigend werkt. Begrijp me niet verkeerd, het verhaal is zeker niet vernieuwend en ook hier is het camerawerk niet fantastisch. Daarentegen zit het narratieve tempo zeker goed, is er een voice-over die ik leuk vond werken en werd er hier gekozen voor psychologische horror waar in de verste verte geen erotisch tintje te bespeuren valt. Een aanpak waar ik me veel beter in kon vinden en waarin Zijlstra naar mijn eigen bescheiden mening veel sterker voor de dag mee komt. Ik hoop dan ook dat zijn eerste feature film, los van het porno-genre, meer die richting uit zal gaan.
 
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...