War of the Arrows (2011)
WOTA is een film die zich spiegelt aan klassieke avonturenfilms als EL Cid en Adventures of Robin Hood en de vergelijking makkelijk kan doorstaan. Net...
Piano Forest (2007)
Als we een anime bespreken in Home Cinema Junkie gaat het meestal om een sci-fi/actie-extravaganza met buitenproportionele verhaallijnen en buitensporige...
Mission: Impossible - Ghost Protocol (2011)
Ethan en zijn team worden verdacht van terrorisme op Russisch grondgebied en worden vogelvrij verklaard.  Opgejaagd door de halve wereld en terwijl nog...
Sand Sharks (2011)
Al sinds Blood Beach en Pirhana2: The Spawning, weten we dat je niet alleen moet oppassen in het water, maar evengoed door iets gegrepen kan worden terwijl...
Don't Be Afraid of the Dark (2010)
Niet bang van het donker zegt u? You will be, you...will...be.











Door E. Frog
28/11/2011

Super 8 (2011)

Super 8 (2011)

J.J. Abrams
Joel Courtney, Kyle Chandler, Elle Fanning, Riley Griffiths, Ryan Lee, Gabriel Basso, Zach Mills, Jessica Tuck, Joel McKinnon Miller, Ron Eldard, Amanda Michalka, Andrew...
Zie meer details
Joe en zijn vrienden doen hun uiterste best om een zombiefilm op tijd af te krijgen voor een filmfestival. Maar een gebrek aan budget alsook typische puberproblemen zoals verliefdheid zit de productie ferm in de weg. Deze problemen verdwijnen echter in het niets als ze een scène inblikken op een verlaten treinstation en een passerende trein met buitenaardse passagier aan boord ontspoort.




Ontegensprekelijk, J.J. Abrams heeft grote cohones. Hij gaf de Mission Impossible franchise terug een toekomst, transformeerde Star Trek in hot commodity door een overtuigende brug te slaan tussen verleden en toekomst van de reeks, en durfde het met Super 8 aan om een hommage te maken aan Spielberg’s meest geliefde films, en dat onder nauwkeurig toeziend oog van de Spielmeister himself. En met meest geliefde films bedoel ik het werk dat Spielberg in het begin van zijn carrière uit de mouw schudde, zoals de Jones films, Jaws en uiteraard ET.
 
Super Eight is de beste teletijdmachine ooit. De eerste 10 minuten lijkt het net of je bent weggezapt naar een zalige bioscoopnamiddag ergens in de eighties. Je wordt begroet door de typische Paramount berg, het Amblin logo komt ook even vriendelijk goeiedag zeggen en terwijl is er reeds muziek losgelaten die meer dan één trekje vertoond met het werk van John Williams. Nostalgie man, er is niks sterker. In principe was er nog niets gebeurd maar ik had het gevoel dat er magie in de lucht hing. Die gewaarwording werd alleen maar versterkt toen een klein provinciaal stadje in beeld kwam en ik daar kennis maakte met Joe en zijn vrienden, een groepje kinderen dat het spiegelbeeld kon zijn van Elliot en zijn troep. Dat was het eerste van veel momenten die er niet om liegen dat Abrams in Spiel zijn back catalogue heeft zitten neuzen. Zo is Close Encounters en ET altijd dichtbij en is er een scène die wel erg veel weg heeft van de bijeenkomst van de Amity dorpsraad uit Jaws. Ook de benadering van de alien heeft veel raakpunten met Spiel zijn killerguppie.   
Het voelt allemaal zo vertrouwd aan dat je jezelf afvraagt of de grootmeester zelf niet achter de camera stond. Maar na die eerste 10 minuten wordt het volkomen duidelijk wie er nu juist aan de touwtjes trekt. De treinramp, die trouwens verrassend anders is dan de oorspronkelijke teaser, is vintage Abrams, als je al van vintage kan spreken bij een filmmaker met een officiële resumé van 3 titels. Het deed erg denken aan de visuele spielerei van Lost, Trek en Cloverfield(ook een geesteskind van Abrams) Het is luid, flashy, ongezien. 


 
Maar buiten de gave om Bijbels spektakel mooi in beeld te vangen heeft JJ zoals we weten ook nog het talent om personages van vlees en bloed neer te zetten en boeiende verhalen te vertellen. Al is dit wel een verhaal van 2 helften, het een al wat interessanter dan het ander. Het deel van de film waarmee naar buiten werd gekomen om de mensen warm te maken, de ontsnapte grumpy alien, is beduidend minder boeiend dan het deel over de veel kleinschaligere lotgevallen van Joe zijn ploegje van filmvrienden. Super 8 is geweldig als het gaat over volwassen worden, verlies en het loslaten van de dingen, en verrassend ordinair als de camera zicht richt op amokmakende aliens. Het monster zorgt voor een leuke afleiding en ziet er geweldig uit, maar ik zat meer in afwachting of Joe en co hun film nu uiteindelijk konden afmaken dan dat ik me bekommerde om het lot van deze uit de kluiten gewassen ET. Het kwam me voor dat Abrams helemaal niet zo geïnteresseerd was in die kant van het verhaal. Mensen die dus enkel daar voor gaan kijken zullen ongetwijfeld teleurgesteld zijn. Maar ik ben blij dat er wordt gefocust op die andere zijde, want het is een plezier om deze jonge acteurs onder elkaar bezig te zien. In het bijzonder Joel Courtney als Joe en Elle Fanning als de lovable girl next door Alice. Samen zijn ze onweerstaanbaar. Je hoort de laatste tijd wel eens zeggen dat Elle Fanning een grote gaat worden. Je reinste BS, het meisje is al groot, ziedaar mijn hard bewijs: Somewhere(van Sofia Coppola) en nu Super 8.
 
Zodoende is Super 8 misschien niet de film geworden die iedereen verwacht, maar een nostalgische greatest hits met fantastische vertolkingen waarvan de plaats in moderne cinema verzekerd is. Op zijn minst geeft het ons bewijs dat Spielberg een waardig opvolger heeft gevonden. 
 
PS: net zoals bij Star Trek is lens flare volop in de film aanwezig. Bij Trek was het oorspronkelijk een manier om de vele CGI achtergronden een meer natuurlijk uiterlijk mee te geven, maar JJ vond het zo geestig dat hij het bijna in iedere scène stak. Wel, hier is het terug, en hoewel het op het eerste zicht vreemd lijkt in dit soort film, kan ik niet ontkennen dat het op bepaalde momenten gestalte geeft aan een paar waanzinnig mooie shots.

 
Zonder twijfel de treincrash. Er zitten nog momenten in die maar iets kan tippen aan dit stukje virtuoos in beeld gebrachte destructie. Enjoy!

 
Het wordt echt moeilijk. Een goed jaar geleden zou deze transfer er met kop en schouders bovenuit hebben gestoken, maar de concurrentie is momenteel zo groot dat we echt moeten beginnen muggenziften. Als ik dan echt goed zoek laat Super 8 een paar kleine steekjes vallen. Zo zijn de gelaatstinten bij een aantal donkere scènes een tikje te oranje en heeft de film een paar momenten die er wat soft uitzien. Maar laat deze futiliteitjes je er niet van weerhouden deze disc aan te schaffen, Abrams film is in alle opzichten prachtig op Blu. Met zijn warme kleuren en fijn laagje grain heeft het een mooie ouderwetse filmlook. Voor het merendeel is de film erg scherp en je kan gans de speelduur veel details opmerken. Zie bvb de klauwsporen op de muur in het ondergronds hol van de alien of de structuur van het geronnen bloed op het gezicht van Dr. Woodward. De nachten zijn bovendien inkzwart en er is geen spoortje van crush of banding te vinden. 
Opnieuw een zeer geapprecieerde 7.1 mix van Paramount. Hoewel deel 3 uit de Transformers reeks voorlopig met de eer van best of 2011 gaat lopen, zit deze 7.1 Dolby True HD enorm dicht op z’n hielen. Al is Super Eight minder effectsintensief als Bay’s film, wat geen echte verrassing is natuurlijk. 
Bussen en auto’s die passeren klinken gevaarlijk echt, omgevingsgeluid is bijna altijd aanwezig in de surrounds en stemmen en muziek klinken soms alsof ze echt van in de kamer komen. Maar er is meer, er zit niet alleen een monster in de film, er staat er bovendien nog eentje op de disc die zijn ware gelaat pas laat zien bij de treincrash. Het is niet alleen overweldigend in beeld gebracht, het is ook overweldigend om naar te luisteren. Langs alle kanten worden er wagons met het geluid van verscheurend metaal gekatapulteerd terwijl de limiet van je sub getest wordt door snelle ontploffingen die over heel het geluidsveld plaatsvinden. Een fantastische ervaring die er volgens mij voor gaat zorgen dat Abrams ten minste 1 beeldje in de wacht gaat slepen. Wat betreft audio is Super 8 een waar genot!
 
Als welkome bonus heeft deze Blu/Dvd combo bijna een treincompartiment aan extras aan boord. De features met het jong geweld is leuk om te zien, The Visitor Lives geeft een interessante kijk op de alien, bijna interessanter dan in de film, maar echt niet te missen is de audiocommentaar met regisseur Abrams zelf.
 
Commentaar van schrijver/ regisseur J.J. Abrams, producent Bryan Burk en cinematograaf Larry Fong
The Dream Behind Super 8 
The Search for New Faces 
Meet Joel Courtney 
Rediscovering Steel Town 
The Visitor Lives 
Scoring Super 8 
Do You Believe in Magic? 
The 8mm Revolution 
Easter Eggs 
Deconstructing the Train Crash 
Deleted Scenes 
 
Plaats uw reactie

orkaan op 29/11/2011
Jammer genoeg vond ik bij super 8 de schreeuwende kinderen irriterend.
De alien vond ik niet "eng" genoeg. Jongen praat met alien, alien krijgt heimwee... moet ik nog iets toevoegen.
Een mooie hommage aan vroeger maar qua originaliteit zit er niets nieuws onder de zon.
Ik zou deze niet vergelijken met star trek die veel interessanter in mekaar zit qua verhaal, hommage en special effects.
Suzie Q op 30/11/2011
Dankjewel voor deze knoerten van spoilers!
Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...