The Miracle of Life (2013)
Afgelopen zomer kreeg ik tijdens mijn vakantie een leuke email. 
Hellraiser (1987)
Frank Cotton is een man op zoek naar het ultieme genot.
The Texas Chain Saw Massacre (1974)
Sally en haar invalide broer Franklin willen de vakantie doorbrengen in het verlaten huisje van hun grootouders. 
Candyman (1992)
Laatstejaarsstudente Helen Lyle maakt samen met haar vriendin Bernadette een thesis over stadslegendes. 
A Nightmare on Elm Street (1984)
Vier tieners hebben allen afschuwelijke nachtmerries waarin dezelfde figuur centraal staat. 











19/10/2012

V/H/S (2012)

V/H/S (2012)

Matt Bettinelli-Olpin, David Bruckner, Tyler Gillett, Justin Martinez, Glenn McQuaid, Radio...
Calvin Reeder, Lane Hughes, Adam Wingard, Hannah Fierman, Mike Donlan, Joe Sykes, Drew Sawyer, Jas Sams, Joe Swanberg, Sophia Takal, Kate Lyn Sheil, Drew Moerlein, Jason Yachanin, Helen Rogers,...
Zie meer details
Wat zou er gebeuren wanneer je de talenten van Adam Wingard, David Bruckner, Ti West, Glenn McQuaid, Joe Swanberg en Radio Silence combineert? Het antwoord is te zien in V/H/S, een anthology van zes kortfilms die allen het found footage gegeven met elkaar gemeen hebben.




Zoals iedere goeie anthology heeft ook V/H/S een wraparound story. Adam Wingard nam dit deel voor zijn rekening en gaf het segment de titel Tape 56. Hierin zien we hoe een aantal vrienden, gezonden door hun opdrachtgever, inbreken in een groot herenhuis en op zoek gaan naar een welbepaalde VHS cassette. Bij het rondneuzen merken ze plots de aanwezigheid van een oude man op. Veel protest, noch ander leven, komt er niet uit de man die schijnbaar dood in een zetel zit met voor zich een wand vol schermen. Op ieder scherm is enkel ruis te zien, maar allen werden aangesloten op een verschillende videorecorder. Terwijl één van de jongens aangeduid wordt als Chinese vrijwillger om de videobanden te bekijken, besluiten de anderen het huis verder te verkennen.

Ik wist Adam’s insteek wel te appreciëren. Tape 56 is een goeie opener en stoomt je klaar voor de rest van de film. Al lijkt het segment soms wat rommelig, toch blijf je bij de les door onder andere de kleine veranderingen die je telkens in het decor weet op te merken. Op die manier krijgt je geest niet veel rust en ga je daadwerkelijk actief op zoek naar aanwijzingen en/of verdachte gebeurtenissen. Boeiend met andere woorden!

Amateur Night

De allereerste cassette die afgespeeld wordt kreeg als titel Amateur Night. Verantwoordelijke voor dit segment was David Brucker en ik zeg er onmiddellijk al bij dat dit voor mij het beste verhaaltje was van de ganse film. Niet dat de rest van een bijzonder laag niveau is! In Amateur Night zien we drie vrienden die zich klaar maken om de nacht onveilig te maken (lees: meiden te scoren). Oprecht kan je hun intenties niet echt noemen. Zo gaan ze op stap met een wel hele kleine verborgen camera die in een brilmonteur werd verwerkt. Op die manier willen ze hun seksuele uitspattingen van die nacht vastleggen op beeld om die daarna met elkaar te kunnen delen. Tijdens hun veroveringstocht lopen ze in een bar twee vrouwen tegen het lijf. Het klikt en voor we het goed en wel beseffen bevinden we ons in een motelkamer. Helaas voor de vrienden zal niet alles van een leien dakje lopen.

Brucker richtte zich duidelijk op de hedendaagse trend van de sociale media. Het internet staat tegenwoordig vol met uitdagende foto’s van koppels die later, wanneer de relatie spaak loopt, vaak tegen elkaar gebruikt worden. De goedkope technologie, en de lage instapdrempel qua werking, maakt dat het een uniek middel is geworden om de draak te steken / wraak te nemen op wie je maar wil. Niet verwonderlijk dat dit de perfecte voedingsbodem is voor een horrorverhaal! Amateur Night ziet er bijzonder realistisch uit en voelt daardoor heel natuurlijk aan. Bijzonder geslaagd is hoe je doorheen de speelduur een zekere dreiging voelt opbouwen waardoor je weet dat er iets immens verkeerd af zal lopen. Niet alleen heeft Brucker zijn beste beentje voorgezet, hij trekt ook heel wat registers open!

Second Honeymoon

Volgende in het rijtje is Ti West’s Second Honeymoon waarin we kennis maken met een koppel dat hun tweede huwelijksreis onderneemt. Sam en Stephanie trekken naar het Westen om zo hun relatie van een tweede adem te voorzien. Tijdens de eerste nacht krijgen ze echter bezoek van een gemaskerde persoon, gewapen met een knipmes.

Hoewel ik absoluut niet kan ontkennen dat Ti West over heel wat talent beschikt, kon zijn stukje me niet van mijn stoel blazen. West concentreert zich eerder op het visuele aspect dan op de verhaallijn maar slaagt er desalniettemin in om de spanning naar de eerste nacht goed op te bouwen. Dat er iets onwaarschijnlijks staat te gebeuren lijkt logisch, maar jammer genoeg valt er geen echt hoogtepunt in op te merken. Hierdoor wordt de spanning eerder afgebroken en blijft de suspense daarna wat op de achtergrond.

Tuesday the 17th

De volgende tape die we te zien krijgen kreeg de titel Tuesday the 17th (Glenn Mcquid) met zich mee. Het viertal Wendy, Joey, Spider en Samantha trekken er op uit. De eerstgenoemde neemt het voortouw en leidt haar vrienden naar een bos waar ze hen als een volleerde gids een meer toont waarin ze kunnen zwemmen. Plots wordt de montage ‘onderbroken’ door allerlei beelden van lijken. Net op het moment dat we die verontrustende beelden achter de rug hebben, en we ons afvragen of het waanbeelden waren of net de realiteit, laat Wendy haar vrienden terloops weten dat ze hun trip waarschijnlijk niet zullen overleven! Ongetwijfeld weet ze meer, maar wat is nu juist haar rol in dit alles?

Regisseur Mcquid gaat met Tuesday the 17th de slasher toer op. De titel doet je waarshijnlijk al een klein beetje vermoeden waar hij de mosterd is gaan halen. Als uitgangspunt nam hij Tom McLouglin’s Jason lives: Friday the 13th part 6. De clichés vliegen ons om de orgen maar zijn een bewuste keuze om de sfeer hoog te houden. Net zoals in de meest recente hit Cabin in the Woods, worden hier een sportman, nerd, cheerleader en weirdo samen gezet. Als ik kijk naar het totale plaatje, is dit segment het zwakste van de ganse reeks. Door de killer een paranormale gave mee te geven, heb je namelijk nooit het gevoel dat dit wel eens een gevecht op leven en dood zou kunnen worden. De kills zelf springen er ook niet echt uit waardoor niets van dit alles echt memorabel wordt. Gelukkig duurt deze Tuesday the 17th maar een kwartiertje en ben je al snel bij het volgende stukje aanbelandt.

The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger

The Sick Thing That Happened to Emily When She Was Younger is het horrordebuut van Joe Swanberg. Koppeltje Emily en James kunnen niet samenwonen omwille van hun studies. De afstand tussen beiden is zodanig groot dat ze onder meer contact houden met behulp van de moderne technologie. Tijdens een video chat vertelt een ongeruste Emily dat ze enkele bijzonder vreemde geluiden in haar appartement hoort. James probeert alles wat te relativeren en vertelt haar dat ze zich geen zorgen moet maken. Door zijn medische studies maakt hij zich echter veel meer zorgen over die rare plek op Emily’s arm waar ze maar blijft aan krabben. Tijdens één van de volgende nachten wordt James gewekt door Emily’s webcam en het duurt niet lang vooraleer hij merkt dat zijn vriendin niet alleen is in haar kamer.

In dit gedeelte werd ik echt wel gecharmeerd door het concept van video chats. De sessies tussen het koppel slorpen je volledig op en, omdat je weet dat deze video boodschappen niet ellenlang kunnen duren, ben je als kijker heel alert waardoor je alles zo goed mogelijk probeert te screenen. Tevens geven de gesprekjes je ook een machteloos gevoel aangezien je alles ziet gebeuren, maar je geen enkele mogelijkheid hebt om in te grijpen. Best wel akelig dus. Jammer genoeg weet Swanberg het realistische begin van zijn stuk niet aan te houden, al kan ik best wel leven met het einde. Voor sommigen zal de climax misschien wel te gewaagd zijn, maar net daarom verdient hij mijn complimenten om op dergelijke manier af te sluiten!

10/31/98

De laatste tape die in de speler geduwd wordt is 10/31/98 van Radio Silence. Vier vrienden worden uitgenodigd voor een Halloweenfuif waar ze gretig op in gaan. Jammer genoeg crasht het viertal het verkeerde huis binnen en bevinden ze zich plots, in plaats van op een wild feestje, midden in een Satanisch ritueel!

Radio Silence is de schuilnaam van het kwartet Matt Bettinelli-Olpin, Tyler Gillett, Justin Martinez en Chad Villella. Hun eerdere werken omvatten de populaire Interactieve Adventure films waaronder The Treasure Hunt, The Birthday Party en The Teleporter. Hun video’s werden door meer dan 55 miljoen kijkers wereldwijd bekeken en de groep is momenteel bezig met een langspeelfilm en het ontwikkelen van enkele nieuwe concepten voor de televisiewereld. V/H/S is hun debuut in het filmlandschap en ze leveren onmiddellijk hun visitekaartje af! Het verhaal is bijzonder minimalistisch (eenvoud siert), maar wel geweldig goed uitgevoerd. Men neigt naar de sfeer en het gevoel van Haunted Mansion, al hebben ze die lijn helaas niet tot het einde doorgetrokken. Jammer want volgens mij kon er dan nog meer uit deze 10/31/98 gehaald worden! Al bij al is dit stuk toch een degelijk en vooral goed uitgevoerde brok entertainment.

Bij het opmaken van de eindbalans van V/H/S kan ik tot mijn grote spijt niet super enthousiast zijn. Is de film een flater geworden? Helemaal niet, ik ben gematigd tevreden over het eindresultaat. Wanneer je weet dat je zes kortfilms voorgeschoteld krijgt, is het evident dat je een zekere favoriet zal hebben en mogelijks ook wat mindere of zelfs tegenvallende stukken. Als ik al een verdeling moet maken dan zitten er voor mij persoonlijk drie goeie, twee matige en helaas ook één zwak verhaaltje in verwerkt. Waar ik persoonlijk zwaar aan til, is dat ik nergens het gevoel kreeg effectief naar een VHS cassette te zitten kijken, wat toch wel de titel van de film is!?

Al bij al is dit voor de echte horrorfanaat zeker een film die je gezien moet hebben. De hype en verwachtingen die er rond gecreëerd werden, worden echter niet waargemaakt. Jammer genoeg werd de film nog niet uitgebracht in België en het is afwachten tot de programmatie van het BIFFF om te weten te komen of men deze V/H/S heeft kunnen en willen inplannen. Voor de vele fans van het genre niet minder dan een kaakslag want dergelijke film vraagt erom bekeken te worden op het witte doek! Een bioscooprelease zit er echter niet meer in en zelfs als de film ingepland wordt op de volgende BIFFF-editie, zal dat één jaar na diens releasedatum zijn. Sneu toch? Voor wie niet langer kan wachten is de film wel al beschikbaar via de Amerikaanse iTunes site.

 


Naam:
E-mail:

Uw e-mailadres wordt niet getoond.


Wie wint er?

Zelfs de Frog Bros. moeten zich verdedigen tegen spambots met
een anti-spamvraag. Beide antwoorden zijn trouwens goed...